Trackmania 2

Ik beoogde reeds langer om wat meer tijd te steken in de Trackmania serie. De arcade gameplay gepaard met de bizarre tracks en het accent op scoreboards raakt bij mij een zwakke plek. Ik heb wat aangemodderd destijds met Trackmania 1 en de gratis followup Trackmania Forever, maar het is pas met Trackmania 2 dat ik eindelijk wat tijd nam om de franchise beter te leren kennen. De ontwikkelaar, het Franse Nadeo, maakte met deze tweede Trackmania een fantastische opvolger maar had een vrij aparte manier om de game te releasen. Eerst en vooral, er is geen werkelijk unieke Trackmania 2 game. In plaats van één spel uit te brengen opteerde Nadeo voor het uitgeven van verschillende “omgevingen” op verschillende tijdstippen. Canyon kwam eerst uit in september 2011 en zoals zijn naam laat vermoeden biedt deze game een rotsachtig decor in hetwelke Nadeo je aanbiedt om met sportwagens te gaan racen. De graphics kregen een flinke oppoetsbeurt tegenover de vorige Trackmania games. In juni 2013 bracht Nadeo vervolgens Trackmania 2 Stadium uit wat een stadiumdecor bracht waarin je met formula 1 wagens kon gaan racen op gekke banen. Tenslotte brachten ze in juli van 2013 Valley uit. Deze 3 “episodes” gedragen zich wel als aparte games maar zijn allemaal aan mekaar gebonden via de Nadeo software portal genaamd Mania Planet waarin ze ook toegang bieden tot Shootmania. Ik heb deze 3 games gekocht via Steam en ik ben niet echt een grote fan van de manier waarop ze hun Mania Planet toestand daar geïmplementeerd hebben. Je krijgt toegang tot elke afzonderlijke game door er op te klikken in Steam waarna de Mania Planet client de gekozen game voor je opent. Echter eenmaal in de portal zie je de andere games ook staan. Wil je vervolgens de andere game aanklikken dan schopt de software je weer er compleet uit tot in Steam. Ja, ik weet het, voer voor OCD gamers nachtmerries maar dat kan aan mij liggen. De modale gamer ligt hier waarschijnlijk niet echt wakker van. Kort door de bocht, het hele systeem van Mania Portal is overbodig als je via Steam werkt en voelt gewrongen aan.

Trackmania2 01

Het gezwets over de Nadeo portal daargelaten, verder kan ik echt niet veel slechts bedenken over deze game. Indien we naar de gehele ervaring kijken, het racen opzich en het continu streven naar betere laptimes, dan heb ik enkel lof over voor de ontwikkelaars. Trackmania is niet je typische racing simulatie. Het gedrag van de wagens is niet realistisch, versnellen gaat hard en de remmen werken veel beter dan ze zouden moeten werken aan zo’n zinderende snelheden. De nadruk ligt hier op een arcade besturing voor een hoog fun gehalte maar toch met voldoende subtiliteiten zodat je blijft terugkomen op die laptimes alsmaar beter te behalen. Het racen in Trackmania voelt zeer belonend aan, je hebt een soort van onmiddelijke tevredenheid dat zich meester maakt van je als je lap na lap door het decor zoeft. De tracks zijn niet zo lang en je kan de game onmiddelijk zonder laadscherm herstarten met een druk op de knop indien je slecht bezig bent. Indien je veel tijd investeert in een racing game en je speelt het spel uiteindelijk niet enkel meer om het einde ervan te zien maar vooral om steeds betere tijden neer te zetten, dan is een game als Trackmania 2 waarbij je onmiddelijk en makkelijk kan “resetten” fantastisch. Het laatste wat je wil is boete doen omwille van een gemiste bocht en tegen een laadscherm van 20 seconden aankijken. Dit is dus zeker niet het geval met Trackmania. Je krijgt zelfs twee mogelijke herstart opties in het spel, één knop laat je herstarten van de laatste checkpoint en een andere knop laat je herstarten vanaf het begin van de track. De restart vanaf checkpoint is er voor gamers die niet teveel tijd willen kwijtraken en geen zin hebben om een bepaald tracé tot in de puntjes onder de knie te krijgen. De perfectionisten gaan echter steevast gaan voor de complete restart want gebruik maken van checkpoints vermindert onvermijdelijk je eindscore. Nu we het hebben over scores, er zijn verschillende beloningen dat je kan voor gaan in dit spel. Je hebt de medailles gaande van brons, zilver tot goud. Nadeo voegde echter nog een groene medaille toe als extra moeilijke uitdaging. Deze medailles behaal je enkel indien je de laptijd kan verbeteren die de makers van het tracé hebben neergezet. Onnodig om te zeggen, deze laptimes zijn zeer moeilijk om te behalen. Op dit ogenblik heb ik goud op alle tracés in Canyon, Valley en Stadium maar ik ben nog steeds bezig met de groene medailles te behalen. Momenteel zit ik aan 38 groene medailles in Valley, dus ik ben wel nog even zoet ermee. Buiten het behalen van medailles kan je ook skillpoints verdienen door een geregistreerde tijd neer te zetten in single player. Om dit te kunnen doen, dien je eerst minstens een gouden medaille behaald hebben op een track voordat je kan kwalificeren voor een registered run op de track in kwestie. Vanaf je goud hebt, kan je om de 5 minuten een registered run rijden. Elke registered run kost je “planets” (de munteenheid in het spel die je verdient door het spel te spelen). Het resultaat van je registered run wordt opgeladen naar de servers van Nadeo zodat gamers wereldwijd kunnen zien hoe goed je het deed en trachten je tijd te verbeteren. Sommige gamers houden niet zo van deze methode en zouden eerder opteren voor een continu loggen van laptimes zodat ze continu kunnen restarten totdat ze een lap goedhebben. Ik ben overtuigd echter dat Nadeo een goede beslissing heeft genomen door het op deze manier te doen. Indien je continu kan herstarten om een officiële tijd neer te zetten, dan heb je veel meer geluk dat kan parten spelen bij het behalen van een miraculeus goede tijd. Blijf maar hameren op die herstart knop en je zal ooit wel een gek goede tijd neerzetten als je maar geduldig genoeg bent. Door de 5 minuten limiet te implementeren alsook het verplichte “inkopen” om een laptijd te mogen neerzetten verwijder je dat aspect geheel. Je dient gefocussed te rijden en geluk speelt veel minder een rol.

Trackmania2 00

Een groot gedeelte van de Trackmania ervaring is zelfs een element dat ik nog niet eens beginnen spelen ben. Ik heb tot nu toe al mijn tijd geïnvesteerd in het behalen van skillpoints en medailles in de single player mode. Trackmania staat echter gekend voor zijn multiplayer en dat is in deze editie niet anders. Rondhossen op custom made tracks met tientallen spelers tegelijk is nog steeds zo plezant als het bij de eerste game was. Bovendien dien je hier niet te wachten online totdat een race kan opgezet worden via een lobby, neen in Trackmania kan je gewoon meteen aan een ongoing race deelnemen aangezien het hier gaat om het zetten van een goede tijd. Je ziet de andere spelers hun gang gaan maar ze kunnen je niet raken, je rijdt er losdoor in je zoektocht naar de beste rondetijd. De speler die deze beste ronde behaalt op het einde van de timer heeft dat potje gewonnen, waarna gewoon terug een nieuwe track start. Al bij al kan ik echt wel stellen dat Trackmania 2 wat mij betreft alle juiste vakjes aanvinkt. Ik ben een grote fan van racing games maar ik dien ook wel toe te geven dat elke subcategorie van dat genre wel de nodige frustratie voor me kan meebrengen gaande van games die te hard op simulatie teren zodat alle fun er uit is tot oppervlakkige arcade racers die dan weer geen uitdaging bieden of zoals eerder gezegd, games met ellenlange laadschermen. Niet veel racing games weten zo veel juist neer te zetten als deze game. Ik ga dan ook Trackmania 2 nog wel een tijdje blijven spelen!

Foto’s van het spel:

Trackmania2 02 Trackmania2 03 Trackmania2 04 Trackmania2 05 Trackmania2 06 Trackmania2 07 Trackmania2 08 Trackmania2 09

Comments are closed.