Tag Archive for Uitgespeeld All Achievements

Batman: The Telltale Series

Mijn eerste Telltale game die ik volledig uitgespeeld heb en ik kan me niet ontdoen van de indruk dat hier maar weinig interactiefs in te vinden is. Ik had al veel goeds gehoord van de verschillende Telltale series maar was er nooit echt toe gekomen buiten één aflevering van The Walking Dead. Nu dat ze ook een seizoen uitgebracht hebben met betrekking tot The Caped Crusader moest ik wel in het diepe springen. Alles Batman related is een zwakke plek voor me dus ik heb me deze game aangeschaft. Laten we beginnen met het positieve: het verhaal is vrij goed. Een aantal gekende personnages en vijanden duiken op maar het is op een zeer goede manier gebracht. Bij momenten had ik de indruk dat ik naar een hoogwaardige tekenfilm episode aan het kijken was. De plottwists zijn goed gebracht en er zitten een paar leuke revelaties in waardoor de Batman fan zijn vleermuishart zeker kan ophalen. Het is een waardige aanvulling bij de collectie en een boven gemiddeld Batman verhaal. De graphics zien er goed uit en de sfeer zit er goed in gedurende de tiental uur dat je hiermee bezig bent.

Jammer genoeg eindigt de positieve noot hiermee. Ik snap niet wat de Telltale fans hieraan vinden. Dit heeft niets met een game te maken. Het dunne sausje interactiviteit dat je in deze game vindt had evengoed overboord kunnen gegooid worden. Ik zou het moeten nalezen op gamefaqs maar ik heb op geen enkel moment het gevoel gekregen dat ik ook maar iets in het verhaal beïnvloed heb in tegenstelling tot wat de game je aanknodigt bij de start (the events are tailored on your actions). De interactiviteit bestaat hoofdzakelijk uit 3 fases. De dialogen waarbij je kan kiezen tussen een drietal vooropgestelde reacties. De detective fase waarbij je een omgeving dient te analyseren. En tenslotte de actiescenes waarbij je gewoon op tijd de juiste knoppencombinatie dient in te drukken die verschijnt op het scherm. Mis je teveel knoppen bij de actiescene, dan begint de scene gewoon opnieuw totdat je ze goed hebt. Wat betreft de detective elementen: je krijgt een kamer te zien met een 6tal voorwerpen uitgelicht en je dient telkens twee van die voorwerpen met mekaar te verbinden om tot een logische oplossing te komen, geeuw. En wat betreft de dialoogkeuzes, ik heb me eens een paar keer bezig gehouden met het opzettelijk tegendraads reageren op overduidelijke vragen met als enige reactie dat mijn gesprekspartner mijn antwoordde dat het toch niets zou uitmaken. Mja.. een gemiste kans.

Al bij al een leuk tussendoortje voor de Batmanfan, de gamer echter zal hier weinig aan vinden.

Uitgespeeld op 18/06/2017
31/31 trophies behaald: Link

Super Mario Run

De meeste geliefde loodgieter uit gameland (kennen we andere loodgieters?) maakt de sprong naar smartphones met deze Super Mario Run. Toen Miyamoto tijdens de laatste Apple conferentie op scene kwam ging er een kleine schokgolf door het gaming wereldje. Nintendo die zijn meest geliefde franchise zou uitbrengen op een ander platform en dan nog wel op een smartphone? Wat zou dat geven? Zoals we al kunnen vermoeden aan de hand van de naam van het spel is het dus een runner geworden. Je personnage beweegt zich automatisch voort en door een eenvoudige druk op het scherm kan je hoog of laag springen, walljumps uitvoeren, vijanden doden enzovoort. Het spel bestaat uit een singleplayer avontuur genaamd World Tour waarvan je de eerste 4 levels gratis krijgt (wereld 1). De overige 5 werelden met telkens opnieuw 4 levels kan je unlocken door een eenmalige ingame aankoop van €10. Het leek me een faire deal. Geen gezever hier met timers en bijkopen van virtuele valuta. Eenmaal dokken en je hebt het spel. De eerste 4 levels geven je een goed idee van wat je zal krijgen.


O
ndertussen heb ik alle 6 werelden van de World Tour uitgekamd. Ik heb zowel de roze, de paarse als de zwarte medailles behaald. In elk level zitten immers gekleurde munten verstopt. De roze munten zijn vrij eenvoudig te vinden en te verzamelen. Eenmaal je die allemaal gevonden hebt, verandert het level lichtjes en dien je alle paarse munten te vinden wat al iets moeilijker is. Tenslotte heb je nog een ultieme uitdaging met de zwarte munten. Het zorgt toch voor een mooie pittige challenge. Het spel eenvoudig doorspelen zonder deze munten te verzamelen is poepsimpel. De moeilijkheid ligt wel degelijk in deze gekleurde munten. Eenmaal de World Tour uitgespeeld kan je nog de Toad Rally modus spelen. Dit is een soort asynchrone multiplayer modus waarbij je tegen de ghost van een andere speler door random levels raast met als bedoeling aan het einde van de timer een betere score te hebben neergezet dan je tegenstander. Lukt je dit, dan verdien je Toads en munten. Hoe meer Toads en munten je hebt, hoe meer je het beginscherm kan aankleden wat een miniversie is van het Mushroom Kingdom. Zo kan je huisjes, standbeelden, personnages en nog veel meer unlocken. Al bij al was dit wat mij betreft een zeer vermakelijke game waar je toch heel wat uren mee zoet bent voordat je alles zowat behaald hebt. Het is trouwens ideaal als mobiele game voor korte sessies.

Uitgespeeld op 3/06/2017
10/10 achievements behaald

Meer foto’s:

Dishonored 2

Het is alweer een tijdje geleden dat ik me zo in een game vastgebeten heb als in deze Dishonored 2. De Fransmannen van Arkane Studios hebben een huzarenstukje neergezet met dit vervolg op deze eerste Dishonored. Buiten het feit dat de game nogal wat patching heeft nodig gehad op PC en dat op dit eigenste ogenblik de game nog steeds durft te crashen kan ik echt niets slecht bedenken over Dishonored 2. Het spel bied de mogelijkheid om in de huid te kruipen van Corvo Attano, de held uit het eerste spel, of je kan tevens de game doorploegen in de huid van Emily Kaldwin, de huidige monarch van Dunwall. Zoveel jaren na de dood van haar moeder en het avontuur van Dishonored 2 ontvouwt zich een nieuwe coup in Dunwall waardoor je wederom undercover dient te gaan om je naam te zuiveren en order te scheppen. Ditmaal zal je echter maar eventjes in Dunwall vertoeven en zal het strijdtoneel zich vanaf de tweede missie al meteen verplaatsen naar Karnaca, een zuiderse kuststad.

dishonored2-00

De graphics zijn om vingers en duimen bij af te likken. Er is zoals bij de eerste game niet gekozen voor hyperrealisme maar de game houdt het midden tussen cartoony en realistisch. De decors en personnages worden sterk geaccentueerd en dit levert een heerlijk sfeertje. De hoofdrolspeler is in mijn ogen echter Karnaca zelf, een stad die het moet hebben van zuiderse invloeden. Het deed me bij momenten denken aan Havana, zonovergoten, stedelijke vergane glorie. Prachtig in beeld gebracht. Maar daarbij blijft het niet voor Arkane Studios, ze hebben de verschillende decors/levels zo gedetailleerd uitgewerkt dat je tientallen manieren hebt om je doel te bereiken. Elke manier is wel even leuk en laat je een andere kant van het level zien. Voeg hierbij de gameplay van Dishonored waarbij je heel creatief kan omspringen met je krachten en technieken en je bekomt een game die je kan blijven spelen. Na tientallen uren ontdek je nog nieuwe mogelijkheden en dit maakt dat de game niet snel saai aanvoelt. Je kan de hele game stealthy spelen en zelfs ervoor zorgen dat je nooit gezien wordt van begin tot einde en zelfs niemand gedood hebt, je kan er ook guns blazing doorlopen en evengoed blijft het een bijzonder leuke ervaring. Reken daarbij nog de mystieke krachten die je aangereikt krijgt door de Outsider en de mogelijkheid om bepaalde runes zelf te gaan wijzigen en je weet bijgevolg dat hier heel wat plezier aan te beleven valt.

dishonored2-01

Uitgespeeld op 26/03/2017
50/50 achievements behaald: Link

Dishonored CE

In oktober van 2012 bracht Bethesda Dishonored uit. Een spel ontwikkeld door het franse team van Arkane Studios. In die periode was ik druk in de weer met andere toppers zoals Guildwars 2, de toenmalige WoW expansion Mists of Pandaria en niet te vergeten Dark Souls en Assassin’s Creed 3. Ik hoorde veel goeds van deze sleeper hit en nam me toendertijd voor om deze game een kans te geven zodra de gaming actualiteit wat rustiger zou worden. Nu, 4 jaar later, heb ik eindelijk de kans gezien om dit spel te spelen en het is inderdaad een zeer fijne game. In Dishonored speel je de rol van Corvo en ben je de persoonlijke lijfwacht van de Empress van Dunwall, een kuststadje in de ban van de dodelijke pest. Wanneer de Empress vermoord wordt en jij beschuldigd wordt van de daad begint het spel.

De gameplay lijkt in eerste instantie op een standaard FPS maar vrij snel kom je tot de conclusie dat er veel meer bij komt te kijken dan alleen maar meppen en schieten. Arkane Studios bieden je voor elke mogelijke situatie heel wat mogelijkheden om verder te geraken. Je kan ervoor kiezen om de gewelddadige weg te nemen en alle vijanden brutaal af te slachten aan de hand van messen, kogels, granaten en verschillende valstrikken maar de game biedt je ook de kans om door alle levels heen te geraken zonder maar één vijand om te leggen. Corvo wordt daarbij geholpen door mystieke krachten die hem in staat stellen tot de meest onwaarschijnlijke dingen. Zo kan je jezelf teleporteren over een paar tientallen meters, je kan de tijd doen stilstaan, door muren heen kijken, enz.. . Sommige krachten zijn vrij origineel zoals het possederen van vijanden en dieren om ze dingen te laten doen. Aan de hand van het spelmechanisme en hoeveel moeite je neemt in het spel om alles te ontdekken kan je over meer of minder krachten beschikken. Na verloop van tijd creëer je op die manier je ultiem personnage. Een stealthy Corvo die ongezien door de meest bewaakte burchten geraakt of een brutale gunslinger die de vijanden als lappen poppen doorheen de levels blaast.

Het sfeertje van Dishonored is ook heerlijk. Dunwall is een kuststadje in de ban van de zwarte pest. Qua tijdperk lijkt alles op het Engeland van de industriële revolutie. Grauwe stegen, schoorstenen, kasseien, dat soort stuff. Arkane heeft echter voor wat contrast gezorgd en deze ingebeelde wereld voorzien van een aantal mystieke elementen (magie, voodoo) en hoogtechnologische snufjes zoals bliksempoorten en andere rare machines. Het geheel baadt in een donker sfeertje doordrenkt van de referenties naar de walvissenjacht (de inwoners van Dunwall halen hun electriciteit uit het verwerken van vet van walvissen). Een originele setting dus. Nu 4 jaar later zijn de graphics weliswaar lichtjes verouderd, hoewel ze zeker nog hun charme hebben maar de gameplay staat nog steeds als een huis. Na een tijdje ga je beseffen op hoeveel verschillende manieren je een level kan tackelen en dan valt het pas op hoezeer Arkane Studios hun spel goed beheersen. Ik kijk zeker uit naar Dishonored 2 die er nu in november zit aan te komen.

Uitgespeeld op 18/09/2016
50/50 achievements behaald: Link

Meer foto’s:
dishonored-02 dishonored-03 dishonored-04 dishonored-05

Alto’s Adventure

Het genre van de endless runner is erg populair op Iphone en dat hoeft niet te verwonderen. Aangezien dit type game vrij eenvoudige besturingen biedt en vaak ook niet al te complex opgbouwd is, is dit zowat de ideale snack voor eventjes tussendoor. Alto’s Adventure behoort ook tot dit genre, je bestuurt er namelijk een snowboarder die de glooiende hellingen van een sneeuwlandschap afdaalt. Tijdens de afdaling kom je obstakels tegen in de vorm van stenen, afgronden en zelfs “Elders” die je achtervolgen en trachten neer te knuppelen. Je kan tevens rekenen op een trits bonusitems om je score te boosten en om de afdaling te vergemakkelijken. Zo vallen er muntjes te rapen waarmee je dan verschillende abilities kan aankopen (hoger springen, flysuit, enz…), je kan lama’s aantikken die je score verdikken of je hebt magneten die ervoor zorgen dat alle munten rondom jou aangezogen worden. Vrij standaard stuff allemaal maar de uitvoering is prachtig opgezet. Het spel is een plaatje, de dag/nacht cyclus zorgt voor leuke taferelen en af en toe heb je dan ook nog mist dat zich vormt of een onweer dat losbarst. De besturing is vrij simpel, indrukken om te springen/vliegen. Loslaten om terug te landen. Leuk spel dus, heel wat uitdagingen (achievements) voordat je erdoor bent maar zoals vaak bij dit genre wordt het vrij eentonig na verloop van tijd.

Alto's Adventure 00

Uitgespeeld op 26/05/2016
17/17 achievements behaald

Meer foto’s:
Alto's Adventure 01 Alto's Adventure 02 Alto's Adventure 03 Alto's Adventure 04 Alto's Adventure 05

Ridiculous Fishing

Mijn laatste klein gaming tussendoortje heet Ridiculous Fishing. Zoals zijn naam aangeeft is het zaak om vissen te gaan vangen, tot zover lijkt het vrij straightforward. Als we even naar het eerste woord in de naam gaan kijken, dan vermoeden we ook meteen dat dit niet zomaar een visgame is maar dat er nogal wat gekke fratsen bij te pas komen en ook dat blijkt te kloppen. Goed zo, zou je denken, een titel die de lading dekt. De developers van Vlambeer zijn twee olijke Nederlanders die zich ondertussen gespecialiseerd hebben in het op de markt zetten van originele hapklare games. Ridiculous Fishing bied je de kans om in de huid te kruipen van een oude knar die op vanop zijn kleine sloep de diepste krochten van de zee gaat verkennen met zijn hengel. Realisme wordt hier opzij geschoven en er werd gekozen voor een cartoony look.

Ridiculous Fishing 00 Ridiculous Fishing 01 Ridiculous Fishing 02

Het concept is vrij simpel, je houdt je telefoon verticaal, je drukt eenmaal op het scherm om het vissen te starten en vervolgens zakt je lijn het water in. Naarmate je hengel dieper en dieper gaat dien je jouw toestel links en rechts te kantelen om tussen de vissen te slalommen. Het is namelijk zo dat je in het “heen”gaan de vissen moet trachten te ontwijken. Raak je toch een vis dan stopt je hengel met zakken en haal je de lijn weer op. Tijdens het ophalen van de lijn is het dan weer vooral zaak om zoveel mogelijk vissen te vangen in plaats van ze te ontwijken. Eenmaal de vissen aan de oppervlakte gooi je jouw hengel te lucht in waardoor alle vissen de hoogte in vliegen. Dan komt de laatste fase van de gameplay boven, je dient de vissen af te knallen. hoe meer vissen je ontwijkt in het zakken naar de bodem, hoe meer vissen je achteraf in het optrekken aan je haak kan slaan, hoe meer vissen die je dan de lucht in zwiert, hoe meer je er kan afknallen. Simpel, efficient, leuk, verslavend. Uiteraard is dat niet alles, er komt namelijk heel wat kijken bij de hengelsport op Iphone. Zo zal je heel wat diverse vissoorten tegenkomen en wordt het dan zaak om je collectie te gaan vervolledigen (gotta catch’em all!). En niet alle vissen wil je trouwens aan je lijn krijgen, zo zit de zee boordevol irritante kwallen, die wil je echt niet bovenhalen want die halen je score zo omlaag. Bij elke vangst verdien je namelijk geld waarmee je dan in de rondvarende winkel van één of andere aziatische koopvaarder kan gaan winkelen. Zo koop je langere lijnen om dieper te gaan hengelen, koop je andere wapens om makkelijker je vissen af te knallen of zelfs toasters en haardrogers die je dan uiteraard…… euhm…. in staat stellen om de vissen te electrocuteren als je toch per ongeluk er één raakt in de weg omlaag. Het is geen game waar je honderden uren mee zoet zal zijn maar een ideal pick up and play spel en daarom dus ook uiterst geschikt voor korte spelsessies. Ondertussen heb ik het spel al helemaal ondersteboven gekeerd en alle vissen gevangen die er te vangen vallen. Het is dan ook de eerste IOS game waarop ik alle achievements heb behaald.

Ridiculous Fishing 03 Ridiculous Fishing 05 Ridiculous Fishing 06

Uitgespeeld 25/01/2016
6/6 achievements behaald

Assassin’s Creed Unity

Unity is alweer de 8ste episode van de Ubisoft serie dat ik zonet uitgespeeld heb en ik ben zowat overtuigd dat het mijn laatste AC zal zijn. Ik heb het zowat gehad met de herhaling in gameplay elementen. Gure personnages schaduwen doorheen steegjes, gevechten puur gebaseerd op het counteren, torens die je dient te beklimmen om stukken van de map te unlocken, …, ik ben overtuigd dat je er zelf ook nog wel nog een paar kan bedenken. Black Flag was nochtans niet zo erg op dat vlak en introduceerde heel wat nieuwe elementen: de tropische niet-stedelijke omgevingen, het piratenthema en de schepen brachten een nieuwe wind voor de serie. Het blijft echter moeilijk om niet de onderliggende oude structuur te herkennen zelf in zo’n game. Nu dat ik Unity heb uitgespeeld, zit ik wederom met gemengde gevoelens. Een tweespalt tussen de AC fanboy in me en de gamer die het allemaal net iets te veel keren heeft zien voorbijkomen. De volgende episode speelt zich af in het Londen van het Victoriaanse tijdperk. Zeker een setting die me evenzeer aanspreekt als het revolutionaire Parijs van AC Unity.

Nu we het er over hebben, laten we wat dieper ingaan op het Parijs van AC Unity. Nog meer dan in andere episodes is de stad hier de hoofdspeler van het spel. Deze game heeft nogal wat kritiek over zich heel gekregen vanwege de grote hoeveelheid glitches en bugs en toegegeven, dit spel was bij release niet de meest stabiele speelkamaraad. Ikzelf heb ook mijn rijtje issues meegemaakt met het spel tijdens de ongeveer 70+ uren dat ik er in gestoken heb om elk hoekje en kantje te ontdekken. Echter, goddamn, ze zijn er in geslaagd om het revolutionaire Parijs zo mooi te vertalen naar het scherm met zoveel aandacht voor detail en sfeer dat er wederom een nieuwe grens overschreden werd. Dit is een heel ander level van open world game. GTA 5 is misschien de referentie game als het op dit genre aankomt maar wat Ubisoft hier bereikt is werkelijk ongehoord. De straten van Parijs bruisen van de activiteit, honderden personnages lopen door de stad en houden zich bezig met diverse zaken. Grote mensenmassa’s schreeuwen hun frustratie uit op de vele marktpleintjes en parken. Niet alleen dat, maar de details die de makers hebben gestoken in de diverse gebouwen is ongeloofelijk. De architectuur van de Parijse gebouwen wordt natuurgetrouw weergegeven en het team heeft zoveel historische monumenten en gebouwen digitaal nagemaakt (of zelfs gehele wijken) dat je alleen maar diep kan buigen voor het resultaat. Nodeloos om te zeggen, de nieuwe Unity engine van Ubisoft is tot grootse dingen in staat.

Het spel opzich is een vrij klassieke Assassin’s Creed. Waar Black Flag een stapje opzij zette op het vlak van omgeving en gameplay, zijn we in Unity terug op vertrouwd stedelijk terrein waarbij de strijd tussen de Orde van de Tempelieren en de Assassijnen weer als vanouds hard tekeer gaat. Dezelfde gedoodverfde verhaallijnen vinden we terug. Het spel is nog steeds verdeeld tussen een “meta” verhaal en een tijdsgebonden verhaallijn in Parijs. In deze Unity leer je echter bitter weinig over de meta verhaallijn met uitzondering van een paar kleine stukjes info. Het verhaal in Parijs zelf is wederom te anecdotisch en onnodig ingewikkeld gemaakt dat het niet lang kan boeien. Veel personnages met verwarrende rollen, een paar twists en een slot dat wederom een schokkende waarheid moet verhullen dat het verhaal verderhelpt. We hebben het allemaal al zoveel keer gezien. Ubisoft slaagt er maar niet in om een boeiend plot te vertellen.

OCD patiënten en/of trophy hunters zullen een vette kluif hebben aan deze AC Unity. Aangezien ikzelf zowat alle episodes al uitgespeeld heb van deze franchise en ik overtuigd was dat dit mijn laatste zou worden wilde ik in schoonheid eindigen en heb ik me dus voorgenomen om deze episode voor 100% completion te gaan. Wel, ik kan je wel vertellen dat je meer dan ooit geduld zult moeten uitoefenen om alle chests, artifacts, sidemissions en co-op quests te doorploeteren. En net toen ik mijn taak volbracht had, bracht Ubisoft nog eens de eerste gratis expansie uit genaamd Dead Kings waardoor mijn goal nog wat verder opschoof. Uiteindelijk kan ik stellen dat ik ten minste 1 Assassin’s Creed volledig uitgespeeld heb met alles er op en er aan, dat kan dus ook van bucket list. Ubisoft staat ondertussen gekend om zijn games te vullen met honderden activiteiten waarvan sommige nogal saai zijn om te ondernemen en dit spel is niet anders. De kaart van Parijs bevat te veel collectibles om het geheel boeiend te houden, de sidemissions daarentegen waren meestal wel goed te pruimen en tillen het verhaal naar een hoger niveau. Je krijgt hier te maken met historische figuren zoals Vidocq en Madame Tussaud die je niet eens zou tegenkomen mocht je enkel het hoofdverhaal spelen. Andere personnages die dan wel weer in de hoofdmission zitten zijn oa Napoleon Bonaparte, Marquis de Sade en uiteraard Robespierre.

Ik vond het wel wat jammer dat het spel zich redelijk op afstand houdt met betrekking tot het verloop van de franse revolutie. Je krijgt weliswaar heel wat historische momenten voorgeschoteld en de schreeuwende mensenmassa in de straten zorgt continu voor het revolutionaire sfeertje maar ik was overtuigd dat Ubisoft het hoofdpersonnage meer ging impliceren in de sleutelmomenten van de revolutie. Dit is spijtig genoeg een gemiste kans, zeker als je weet dat de hele franchise stoelt op dit concept. Als conclusie kan ik wel stellen dat deze Unity geen onaardige game is, ik zou het zelfs een goede game durven te noemen, echter is het Call of Duty syndroom iets te present geworden voor me bij deze franchise. Volgende episode in London staat alweer voor deur voor volgend jaar en hoezeer de setting me aanspreekt vrees ik dat het gerecht me wel eens zou kunnen misvallen voor een AC veteraan als ik. Ubisoft heeft een hele boel high profile franchises zoals Watchdogs, Assassin’s Creed, Far Cry en nog wat anderen. Ze zouden er beter aan doen om elk jaar deze franchises af te wisselen zodat de gameplay leuk en nieuw blijft maar goed dit zal niet naar de zin zijn van hun aandeelhouders. Ik vrees dus voor de toekomst van deze franchise.

Uitgespeeld 28/12/2014
50/50 Uplay trophies behaald

Meer foto’s:

Batman Arkham Asylum


Uitgespeeld 21/04/2012
48/48 trophies behaald: Link

Batman Arkham City


Uitgespeeld 15/04/2012
51/51 trophies behaald: Link

Meer foto’s:

Williams Pinball Classics


Uitgespeeld 10/07/2011
15/15 trophies behaald: Link