Splinter Cell

De eerste Splinter Cell werd uitgebracht in 2002 en ik herrinner me nog goed dat dit spel de eerste echte challenger was om de Metal Gear serie naar de kroon de stoten in het stealth genre. Ik had toen nog maar net mijn Xbox console gekocht dat tevens in dat jaar was uitgekomen en Splinter Cell was één van de eerste games dat ik er op gespeeld heb. Metal Gear Solid 2 was een jaar eerder uitgekomen en van MGS3 was nog geen sprake, een episode die snel mijn favoriete game ging worden. MGS2 had zijn mooie momenten maar kon ook bij tijden vrij matig uit te hoek komen. Raiden klikte niet op dezelfde manier met me als Snake dat gedaan had, de omgeving van Big Shell was saai en de gameplay was vrij onhandig. Er bleek dus wel wat ruimte voor verbetering binnen dit genre. Splinter Cell zou dus wel eens het spel kunnen worden dat deze ruimte in nam en misschien zelfs de leiding zou overnemen van de MGS serie? Splinter Cell werd ontwikkeld door Ubisoft Montreal en was hun eerste grote game die ze produceerden. Ze gebruikten hiervoor de Unreal 2 engine die nogal populair bleek te zijn in die periode voor ontwikkelaars. Sommige aanpassingen aan de engine werden doorgevoerd notabene om meer focus te kunnen leggen op het spel van licht en schaduwen in de gameplay. Het was ook het eerste spel waarin Sam Fisher, een geheim agent voor Third Echelon, een divisie van de NSA, de hoofdrol zou gaan spelen. Deze sectie en haar spionnen werkt voor de NSA en is toegestaan om alle mogelijke middelen te gebruiken om hun missie tot een goed einde te brengen, zelfs indien dit betekent dat er gedood moet worden. De keerzijde van de medaille voor deze geheime sectie is dat indien één van haar leden gevangen genomen wordt dat de NSA staalhard zou ontkennen dat ze er ook maar iets mee te maken hebben. Met andere woorden onze Sam Fisher is een soort James Bond die het iets meer moet hebben van sluipen en acrobatische stunts dan 007 maar die ook alleen te werk gaat tijdens zijn opdrachten. De verhaallijn achter Splinter Cell is bij momenten niet erg duidelijk. Je kan het vrij makkelijk samenvatten door te stellen dat het over machtsgreep gaat in Georgië en dat Sam Fisher een nucleaire aanval dient te voorkomen. Eerlijk gezegd, en dat is een issue dat ik met de meeste Splinter Cell games heb, het verhaal is niet erg meeslepend. In Metal Gear Solid kruip je in de huid van een held die een onmogelijk avontuur voor zich krijgt waarbij niet enkel geopolitieke zaken aan bod komen maar tevens een boel persoonlijke emotionele onderwerpen. De Splinter Cell serie daarentegen brengt het geopolitieke verhaal op zo’n warrige en totaal niet interessante manier dat je quasi nooit iets voelt voor wat er zich afspeelt.

Splinter Cell 1 14

Waar de Splinter Cell serie echter wel in uitblinkt is in gameplay en level design. Ubisoft Montreal weet van bij de eerste game stealth op een geweldige manier neer te zetten. Sam Fisher is werkelijk een plezier om mee te spelen, zijn arsenaal aan technieken en wapens zijn makkelijk om te gebruiken en voelen gewoonweg veel beter aan dat de bijwijlen houterige gameplay van de MGS serie. Het gevolg hiervan is dat je minder tijd doorbrengt al worstelend met je controller en meer tijd kan spenderen aan het genieten van de stealthy technieken van je character. Toen deze game uitkwam was het werkelijk een verademing om een spel te spelen waarbij je makkelijk een boel vijanden kon omleggen zonder bang te hoeven zijn dat het personnage je tegenwerkte. Door dit gemak in de besturing kon je veel beter focussen op je doel. De bewegingsmogelijkheden van Sam zijn reeds erg uitgebreid in deze eerste iteratie van de serie. Contextuele controls helpen hier erg bij. Afhankelijk van de situatie zal de Y knop je toelaten om aan een rand te bengelen, te klimmen op elementen, onder metalen pijpen door te glijden of zelfs om wall jumps uit te voeren en een positie aan te nemen tussen twee muren splitstyle “à la Van Damme”. Andere contextuele acties bieden je de mogelijkheid om vijanden te gijzelen, ze te ondervragen, ze bewusteloos slaan, schieten, om een hoek piepen, rappel te doen en zo veel meer. Daar waar MGS meestal een bepaalde knoppencombinatie heeft om al deze acties uit te voeren, zal Splinter Cell meestal gebruik maken van een eenvoudige knop die gewoon afhankelijk van de situatie een andere functie zal krijgen. Buiten het feit dat dit de besturing makkelijker maakt hoef je je geen illusies te maken, het blijft een stealth game en je zal dus wel degelijk heel wat trial en error meemaken, de nodige restarts dienen te doen, voordat je een level goed doorgeraakt. Zoals alle coole agenten beschikt Same trouwens ook over een arsenaal aan high tech gadgets. We hebben het hier over optische kabels waarmee je onder deuren kan kijken, sticky camera’s, muur mijnen, camera jammers en zo kan je nog wel even doorgaan. Voeg hier een headset aan toe die bestaat uit night vision goggles en thermal goggles en je weet dat dit spel je heel wat mogelijkheden biedt om bepaalde situaties te tackelen. De eerste Splinter Cell laat je trouwens ook heel wat reizen, gaande van een politie station in T’bilisi Georgie, naar de Chinese ambassade in Myanmar langsheen een olieplatform in de Kaspische zee, je krijgt het allemaal te zien. Elke missie komt mooi tot zijn recht met de nodige licht- en schaduweffecten zodat je hier ook handig van gebruik kan maken ingame. Niet alleen heeft dit invloed op de gameplay maar voor een spel uitgebracht in 2002 kent Splinter Cell de meest realistische lichteffecten van zijn tijd. Het was een aparte ervaring om het licht te zien glippen doorheen de openingen en spleten van verschillende decorelementen. De game benadrukt het belang om gebruik te maken van de schaduw om voorzichtig door levels heen te geraken. Het spel was ook één van de eerste games die je toeliet om lichtbronnen kapot te schieten.

Splinter Cell 1 13

Als we nu de game opstarten in 2015 blijft Splinter Cell nog steeds een aangenaam spel en dat is toch geen kleine prestatie wetende dat deze game al 13 jaar oud is. Splinter Cell heeft redelijk wat weerwerk geboden aan de MGS serie zodat Kojima zich verplicht zag om de besturing ook wat te gaan aanpassen.

Uitgespeeld in 2002

Achievements
Completed Training Course
Completed Police Station
Completed Defense Ministry
Completed Oil Rig
CompletedCIA Headquarters
Completed Kalinatek
Completed Chinese Embassy
Completed Abattoir
Completed Chinese Embassy
Completed Presidential Palace
Completed the game on normal difficulty

Foto’s van het spel:

Splinter Cell 1 00 Splinter Cell 1 01 Splinter Cell 1 02 Splinter Cell 1 03 Splinter Cell 1 04 Splinter Cell 1 05 Splinter Cell 1 06 Splinter Cell 1 07 Splinter Cell 1 08 Splinter Cell 1 09 Splinter Cell 1 10 Splinter Cell 1 11 Splinter Cell 1 12 Splinter Cell 1 13 Splinter Cell 1 14 Splinter Cell 1 15

Price chart

Comments are closed.