Splinter Cell Pandora Tomorrow

Bijna twee jaar na zijn eerste avontuur keert Sam Fisher terug met deze sequel op Splinter Cell. Als je naar de singleplayer mode kijkt kan je stellen dat Pandora Tomorrow alle kenmerken heeft van de standaard sequel: meer van hetzelfde maar dan beter. Wat echter deze tweede episode zo memorabel maakt is de multiplayer component. Pandora Tomorrow introduceerde een asynchrone multiplayer dat in 2004 een kleine storm veroorzaakte op de nog jonge Xbox Live. In die tijd waren multiplayer games nog vooral gefocused op deathmatch en capture the flag standaarden. Unreal Tournament 2003/4 domineerden de online scene en fps multiplayer games legden zich vooral toe op maps waarbij elke tegenstander exact dezelfde vaardigheden had. Deze games werden bovendien vaak gespeeld op maps die perfect symmetrisch opgesteld waren. Niet at Pandora Tomorrow een pionier was, er waren nog games die asynchrone multiplayer elementen hadden maar deze tweede Splinter Cell dreef het concept heel ver door twee facties te bieden die niet alleen totaal verschillend aanvoelden maar tevens door deze facties verschillende objectieven te geven. Langs deze ene kant had je de spionnen, die zich vooral stil en atletisch voortbewogen in de schaduwen, hun prooi observerend om dat tot een snelle efficiente aanval over te gaan met behulp van geavanceerde gadgets en acrobatische moves. Zo snel als deze spionnen zijn, ze zijn ook heel kwetsbaar om afgeknald te worden. Te lang in het zicht lopen is een gegarandeerde dood. Het komt er dus op aan om de omgeving in je voordeel te gebruiken. Ubisoft Shanghai leverde trouwens prima werk af door levels te ontwerpen die spionnen toeliet om zich stil voort te bewegen langs ventilatiebuizen, hangende aan pijleidingen of door over metalen structuren te lopen hoog boven de hoofden van hun vijanden. Een spion’s manier om de vijand om te leggen was om hem te verrassen en via een handgreep om het hoekje te helpen.

Splinter Cell 2 01

De andere factie zijn de huurlingen, waarbij de gameplay danig verschilt van de spionnen. Daar waar je de spionnen controleert vanuit third person perspectief, speel je de huurlingen vanuit een fps standpunt. Ze bewegen zich heel wat trager voort dan de spionnen maar compenseren deze sloomheid met een arsenaal aan wapens waarmee ze spionnen in een fractie van een seconde afknallen. Voeg daar een verzameling gadgets aan toe die als doel hebben om spionnen te detecteren zoals triplines, camera’s speciale lenzen waarmee je gebruik van electriciteit of bewegende targets beter ziet en je weet dat beide facties genoeg in huis hebben om mekaar het leven zuur te maken. Een multiplayer ontwerpen met zo twee dermate verschillende facties kon heel slecht uitdraaien maar Ubisoft bracht het er met glans van af. De multiplayer was dikke fun en boodt eindeloze mogelijkheden.

Zoals eerder vermeld is de singleplayer ervaring veel klassieker in opzet. Het is zeker niet een slechte game, het is de nog maar de tweede episode van deze franchise en toendertijd was de gameplay nog verfrissend genoeg om je aandacht vast te houden. Nieuwe aanvullingen zoals een verbeterd alert systeem voor de computergestuurde tegenstanders of een SWAT move waarmee Sam Fisher de kamer op een stealthy manier kan binnendringen zijn leuk maar ze revolutioneren niet de gameplay. Maar goed, zoals ik reeds aangaf hoeft dat niet een slecht iets te zijn. De singleplayer is goed uitgevoerd en de uitdaging is nog steeds een genot voor de amateurs van stealthgames. In deze episode volgen we Sam Fisher in zijn achtervolging van Sadono doorheen verschillende locaties zoals Parijs, Timor, Jeruzalem of zelfs Los Angeles. Sadono dreigt ermee om chemische bommen te laten afgaan op Amerikaanse bodem en houdt dit tegen door dagelijks te bellen met de bomdragers. Vanwege deze strategie kan Sam niet zomaar Sadono head on aanvallen zolang we niet weten waar de bommen zich bevinden of wie ze in handen heeft. Het wordt jouw taak in deze game om de vitale info te bemachtigen en vervolgens hem uit te schakelen. Het verhaal is minder complex dan bij het eerste spel maar is ook geen hoogvlieger. Je wordt nooit echt dermate betrokken in het scenario dat je meevoelt met de situatie, bijgevolg houd je het bij de levels uit te spelen op de coolste manier.

Splinter Cell 2 00

Splinter Cell Pandora Tomorrow is een leuke sequel op de eerste game en biedt de gamers die met de eerste game niet genoeg kregen van Sam Fisher nieuwe levels. De game zal echter niet de analen ingaan voor de singleplayer mode maar wel degelijk voor de fantastische asynchrone multiplayer waarbij twee totaal verschillende gameplays succesvol gemixed worden.

Uitgespeeld in 2004

Achievements behaald
Complete the US Embassy, Dili mission
Complete the Saulnier Cryogenic, Paris mission
Complete the Paris to Nice mission
Complete the Jerusalem mission
Complete the Kundang Camp mission
Complete the Komodo mission
Complete the Jakarta mission
Complete the LAX INTERNATIONAL AIRPORT mission
Complete the game in Normal difficulty
Perform 5 split jumps
Sound 2 alarms and then complete the mission objective
Activate 10 Medkits in the game
Neutralize Norman Soth
Bypass 5 security cameras by jamming them
Save Francois Coldeboeuf
De-activate 5 turrets
Neutralize Dahlia Tal
Retrieve ND133

Foto’s van de game:

Splinter Cell 2 00 Splinter Cell 2 01 Splinter Cell 2 02 Splinter Cell 2 03 Splinter Cell 2 04 Splinter Cell 2 05 Splinter Cell 2 06 Splinter Cell 2 07 Splinter Cell 2 08 Splinter Cell 2 09 Splinter Cell 2 10 Splinter Cell 2 11 Splinter Cell 2 12 Splinter Cell 2 13 Splinter Cell 2 14

Price chart

Comments are closed.