Metal Gear Solid V The Phantom Pain

We hebben er wederom lang moeten op wachten. Tussen Peace Walker, de laatste episode uitgekomen op Playstation Portable, en deze Phantom Pain zit zo maar eventjes 5 jaar. We hebben weliswaar reeds vorig jaar reeds een hapje te proeven gekregen met Ground Zeroes, een proloog op het spel dat nu in de rekken ligt, maar verder deed Kojima San wederom waar hij goed in is. Gamers laten watertanden en mondjesmaat voeden met geheimzinnige trailers en boodschappen in afwachting van de release begin september van deze 5de MGS. The Phantom Pain zou zo wat het slotstuk moeten worden van het Metal Gear verhaal en bijgevolg was de taak niet min voor het development team om de hooggespannen verwachtingen in te lossen. Je speelt in deze game Big Boss, nadat hij uit een jarenlange coma ontwaakt waarin hij belandde door de gebeurtenissen van Ground Zeroes. De verwachting van de Metal Gear fanbase voor dit spel was om het verhaal te horen te krijgen waarom Big Boss nu juist omgevormd wordt tot de hoofd slechterik van de Metal Gear reeks op MSX, de games waarmee het hele avontuur begon. Zonder het verhaal te verklappen kan ik wel reeds stellen dat sommige fans op hun honger zullen blijven zitten. Wat verhaal betreft krijg je heel wat nieuwe elementen voor je kiezen, knoopt Kojima weliswaar wat losse eindjes aan mekaar maar ik zou niet durven opperen dat we hier een sluitend antwoord op al onze vragen krijgen. Zoals gewoonlijk verzandt Kojima wederom in een combinatie van epische storylines doorspekt met rare kronkels en soms werkelijk beschamende momenten. Het personnage Quiet uit dit spel, hoewel een perfect opgebouwd personnage met een goede verhaallijn, is vooral ook een goedkoop excuus om Kojima’s drang naar vertoon van borsten en billen nog wat extra in de verf te zetten in deze laatste episode. Hoe dit personnage zich een weg kronkelt voor de camera tart werkelijk elk gevoel voor subtiliteit. Sommigen zullen dit grappig vinden, ik vond het met momenten gewoon ronduit genant in scene gezet. Ik heb nochtans geen moeite met de soms rare japanse kronkels omtrent vrouwen maar dit is een beetje teveel van het goede. En zo heb je wel meer gekke sprongen. Een mysterieus personnage die je dient te bevrijden halverwege het verhaal wordt iets te hard in het cliché hoekje geduwd, de voice acting is er helemaal over. De verhaallijn, hoewel interessant en boeiend ergert soms als ze bepaalde theorieën tot vervelens toe blijven uitdiepen. In dat opzicht kan ik trouwens de gamers geruststellen die een stevige aversie van de MGS reeks ontwikkelt hebben vanwege de ellenlange cutscenes en/of de codec gesprekken waar geen einde aan leek te komen. Deze zijn quasi geheel verdwenen en worden hier vervangen door cassettebandjes die je kan afspelen wanneer je het zelf wenst tijdens dat je aan één of andere missie bezig bent. Deze tapes zorgen voor heel wat uren background informatie terwijl je ondertussen toch lekker door kan gamen, een goed punt.

MGSV TPP 00-1028

Het is echter even wennen voor een MGS fan als ik die alle episodes uitvoerig heeft uitgespeeld. In tegenstelling tot de meeste voorgangers heeft Kojima hier gekozen voor een open wereld waarin je redelijk veel vrijheid geniet om de opdrachten te tackelen op de manier dat jij het wenst. En dit is niet geheel geslaagd te noemen naar mijn mening. De missiestructuur, die overigens ook reeds te vinden was in Peace Walker en Portable Ops, zorgt voor een te grote fragmentatie van het verhaal. Dit is de eerste Metal Gear waarbij ik niet meteen meegezogen werd door het verhaal. Om helemaal eerlijk te zijn moet ik zelfs toegeven dat dit wat mij betreft zelfs meer dan 30 uren geduurd heeft voordat ik enige interesse begon te krijgen in wat er zich afspeelde. Ik geloof niet dat de open wereld structuur de enige boosdoener is hiervan want als je naar Witcher 3 kijkt heb je een voorbeeld van een open wereld game die er toch in slaagt om een boeiend verhaal te brengen. Neen, bij MGS5 lijkt Kojima gewoon pas heel laat te weten wat hij wil gaan aanvangen met zijn held en diens kompanen. De eerste missies (buiten de introductie) zijn wel degelijk goed gevuld qua gameplaymogelijkheden maar verder boeit het scenario voor geen meter, het lijkt allemaal niet bepaald ergens heen te gaan. Het is pas na een hele tijd (wat mij betreft vanaf missie 20) dat er wat schot in de zaak begint te komen en dat je aan je scherm gekluisterd blijft. Tot aan dat punt was het wat mij betreft doorbijten. De open wereld die Kojima hier neerzet bestaat uit twee gebieden: Afghanistan en Afrika. Het zijn beide uitgestrekte zones met heel wat mogelijkheden om te sluipen en acties te ondernemen echter dient gezegd te worden dat buiten de missions die je er kan uitvoeren, er bitter weinig te doen valt in deze uitgestrekte natuur. Je kan op wat beesten jagen om je privé zoo op mother base te gaan bevolken en je kan wat planten en grondstoffen verzamelen maar daar eindigt het bij. Er gebeurt niets en al snel heb je door dat de echte fun in de missies te vinden is. Vanwege het open karakter van deze gebieden zijn bepaalde missies trouwens ook niet zomaar rechttoe rechtaan. De eerste uren, als je nog niet vertrouwd bent met de map, loop je dan ook heel wat kilometers af om je doelen te bereiken. Deze wandeltochten en zijn redelijk monotoon en breken wat mij betreft heel wat af aan de fun van het spel. Je kan wel een cassette opzetten als je onderweg bent maar dat is het dan ook. Ik ben dus niet geheel overtuigd van de keuze om voor een free roaming spel te gaan.

MGSV TPP 01-1028

Eenmaal je daarmee leert omgaan en dat het verhaal op gang komt zit je echter wel gebeiteld met Metal Gear Solid V. Na de eerste 20 missies verhoogd de kadans en beland je van de ene verrassing in de andere. De developers zijn erin geslaagd om de verschillende missies gevarieerd te houden en ook de manier waarop je elke opdracht aanpakt kan sterk verschillen van speler tot speler. Uiteraard ligt het accent op stealth maar de game biedt je echt een massa aan mogelijkheden om een vijandelijk kamp te veroveren. Honderden wapens kan je ontwikkelen met het geld dat je ingame verdiend, je speelt heel wat vrij hoe verder je geraakt in het spel en zoals bij Peace Walker kan je hier ook je eigen privé basis ontwikkelen tot een machtige basis waarvan je dan ook heel wat kan terugverwachten in de vorm van ingame hulp, ressources, wapens en zelfs intel. De wisselwerking tussen kampen veroveren, vijanden neutraliseren, je kamp uitbouwen en steeds nieuwe zaken ontwikkelen werkt vrij snel verslavend. Big Boss is ook handelbaarder dan in welke Metal Gear game dan ook. Eenmaal je de controls zo wat onder de knie hebt kan je er werkelijk alles mee aanvangen. Hij rent, sluipt, kruipt, springt zich een weg door elke situatie en in tegenstelling tot vorige games worstel je niet met lastige besturingselementen. Je wordt in je missies ook bijgestaan door een aantal buddies naar keuze die elk eigenschappen hebben die handig kunnen zijn in bepaalde situaties. Veel meer kan ik helaas niet verklappen over deze buddies zonder verder in te gaan op de storyline maar ze zijn zeker een leuke toevoeging.

MGSV TPP 04-1028

Gaandeweg is mijn initiële frustratie bij deze game dus omgeslagen in een goed gevoel waarbij ik met plezier heel wat uren spendeerde om alles vrij te spelen wat er te ontdekken valt in deze game. Momenteel heb ik er reeds meer dan 85 uur opzitten en nog heb ik niet alles gezien. Ik heb weliswaar het hoofdverhaal nu volledig er op zitten maar er zijn nog zoveel zaken dat ik kan doen. Mijn completion level ingame duidt momenteel 58% aan. Er zijn nog tientallen sidemissions dat ik voor de boeg heb, mijn Mother Base is quasi volledig uitgebouwd maar ik heb nog niet eens de moeite genomen om online te gaan kijken om andere spelers hun basissen aan te vallen, hoewel ik reeds heel wat S rankings op mijn conto heb staan voor de main missions, heb ik er nog redelijk wat te behalen en dan heb ik nog niet eens gesproken over de talloze optionele opdrachten dien je kan vervullen tijdens zo’n missies die dan ook weer je completion % laten stijgen. Kortom, wil je deze game volledig uitspelen dan ben je makkelijk 200 uur kwijt. Deze MGS5 is dus misschien niet de beste MGS qua verhaal (mijn favoriet blijft daarom MGS3) maar qua gameplay is het een toppertje!

Uitgespeeld 24/11/2015 in 85 uren

27 van de 42 Steam Achievements behaald:
Complete “PROLOGUE: AWAKENING” mission.
Complete “PHANTOM LIMB” mission.
Complete “WHERE DO THE BEES SLEEP?” mission.
Complete “HELLBOUND” mission.
Complete “TRAITORS’ CARAVAN” mission.
Complete “VOICES” mission.
Complete “METALLIC ARCHAEA” mission.
Complete “SAHELANTHROPUS” mission.
Complete “CLOAKED IN SILENCE” mission.
Complete “TRUTH: THE MAN WHO SOLD THE WORLD” mission.
Complete all missions.
Complete a SIDE OP.
Capture an outpost or guard post.
Make D-Dog available for deployment.
Make Quiet available for deployment.
Raise bond with D-Horse to the maximum.
Raise bond with D-Dog to the maximum.
Raise bond with Quiet to the maximum.
Fulton extract an enemy soldier.
Interrogate an enemy soldier.
Extract a female prisoner.
Increase Mother Base staff to 50 or more personnel.
Increase Mother Base staff to 250 or more personnel.
Develop 50 or more development items.
Develop 100 or more development items.
Construct all available platforms for Mother Base.
Earn a total of 10,000,000 GMP or more.

Foto’s van de game:

MGSV TPP 00-1028 MGSV TPP 01-1028 MGSV TPP 02-1028 MGSV TPP 03-1028 MGSV TPP 04-1028 MGSV TPP 05-1028 MGSV TPP 06-1028 MGS5 CE 00 MGS5 CE 01 MGS5 CE 02 MGS5 CE 03 MGS5 CE 04 MGS5 CE 05 MGS5 CE 06 MGS5 CE 07 MGS5 CE 08 MGS5 CE 09 MGS5 CE 10

Comments are closed.