Limbo

Nadat ik bijna 200 uur gestoken had in het uitspelen van de Witcher 3 met expansies heb ik mijn backlog even onder de loep genomen. Een spel dat er al een tijdje op stond was Limbo. Dit leek me een ideale game om even te breken met de tijdsintensieve games die ik de laatste tijd me toebedeelde. Limbo is dan ook een game die je op een viertal uurtjes wel af krijgt. Ik had er veel goeds over gehoord dus ik kon niet wachten om er aan te beginnen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik van een kale reis ben teruggekomen. Ik heb het spel in twee avonden uitgespeeld maar de emotionele impact waarvoor veel critics hem bejubelden heb ik gemist. De verhaallijn is quasi afwezig, de decors zijn weliswaar heel sfeervol maar eentonig.

Limbo 00

De puzzles zijn inderdaad vrij origineel bij momenten maar om nu te stellen dat dit een topgame is, ik denk dat ik een episode ergens moet gemist hebben. Mogelijks heeft het te maken met de leeftijd van dit spel. Limbo is uitgekomen oorspronkelijk in 2010 en dat is toch alweer 6 jaar geleden. Op zoveel tijd verandert er natuurlijk heel wat in de gaming industrie en het zou zowaar kunnen zijn dat wat dit spel zo uitzonderlijk maakte in 2010 tegenwoordig lauwe kost geworden is. Uiteindelijk blijft er een vermakelijk spelletje over waar je vrij snel doorheen huppelt, een paar puzzels die bij momenten even pittig kunnen zijn maar nooit onoverkomelijk en een sfeertje die vaagweg Burton doet denken. Leuk, maar niet echt wauw.

Uitgespeeld op 25/08/2016

4 achievements van de 13 behaald:
Wrongway
Altitude is Attitude
Alone in the dark
Where credit is due

Comments are closed.