Inside

Inside is zowat alles wat Limbo had moeten zijn. Zo kan ik deze game nog het best samenvatten. De Deense developer Playdead weet wederom een bizar sfeertje neer te zetten in deze lynchiaanse platformer. Terug een korte ervaring maar werkelijk irrëeel opgebouwd. Na de 3tal uurtjes die je nodig hebt om door de game te ploeteren blijf je met meer vragen dan antwoorden achter maar één ding is duidelijk, je bent een ervaring rijker. Je kruipt in deze game in de huid van een klein jongetje dat doorheen bizarre taferelen en landschappen zich een weg baant. Waar de decors eerst nog vrij normaal lijken te zijn, veranderen ze al vrij snel naar kille gigantische structuren en labo’s waar gekke geleerden de meest gruwelijke experimenten lijken te beoefenen. Zoals zijn voorganger Limbo moet Inside het van minimalisme hebben. Verwacht geen overdonderende bombastische muziek en/of actiescenes. Inside bevat nagenoeg geen muziek en de weinige kleuren en muzieknoten die de game rijk is, zijn er om de drukkende sfeer kracht bij te zetten.

Doorheen het spel zal je hoofdzakelijk moeten klimmen, rennen en springen zoals in elke goede platformer en hier en daar wat eenvoudige raadsels oplossen. Dat is dan misschien ook meteen het enige minpunt dat ik kan bedenken voor dit spel. Je hebt nooit werkelijk de indruk dat je iets uitdagends aan het spelen bent. De raadsels stellen niet veel voor en het platformwerk vergt eveneens weinig behendigheid. Dit resulteert helaas vrij vaak in een soort gevoel van leegheid, een zekere verveling dat enkel doorbroken wordt door de uitstekende art direction van de game. Voor stijl, sfeer en ervaring krijgt deze game van mij goede punten, als game op zich laat het iets te veel steken vallen. Limbo was in het zelfde bedje ziek, Inside is wel duidelijk de betere game van beiden.

Uitgespeeld op 28/12/2016

Foto’s van de game:

Comments are closed.