HTC Vive en Roomscale uitgetest

Zondag jongstleden heb via een collega van mij de kans gekregen om de HTC Vive uit te testen. Ik maak er geen geheim van dat ik gefascineerd ben door wat virtual reality allemaal te bieden heeft. Deze fascinatie is ontstaan in de jaren 90 onder invloed van films zoals “the lawnmower man”, Matrix, existenze en door de eerste headsets zoals de Sega VR. De Sega VR was een prototype waarmee Sega, toendertijd beschikkende over heel wat budget dankzij de goede cijfers van de Master System en de Megadrive, de markt hoopte te veroveren met virtual reality. Het project bleek algauw te ambitieus voor het tijdperk. De technologie stond nog niet op punt en het toestel is nooit uitgekomen. Anderen hebben het later geprobeerd met min of meer succes zoals de ForteVFX1 of de Glasstron van Sony maar het bleef allemaal wat aanmodderen. De reden was vrij eenvoudig weten we nu, om een realistische en comfortabele ervaring te bieden is er veel meer nodig dan twee lcd schermen monteren in een bril. De grafische processor moet dermate goed zijn dat niet alleen een realistische wereld kan weergegeven worden, deze wereld moet eveneens in een heel hoge resolutie weergegeven worden en tegen een refreshrate van minimum 90fps zodat de gebruiker niet te make krijgt met misselijkheid. De huidige generatie VR kan deze minimumspecificaties eindelijk bieden waardoor het realistisch wordt om deze technologie op grotere schaal te gaan uitrollen.

HTC Vive 01

Zoals eerder vermeld op deze blog heb ik zelf mijn geld gestoken in een preorder van de Oculus Rift. Volgens de laatste update mag ik mijn toestel verwachten half juni. Tot dan is het wachten geblazen. Er zijn echter verzachtende omstandigheden, zo heb ik voorbije weekend de kans gehad om de HTC Vive uit te proberen. Na een tiental minuten setup kon ik aan de slag ermee. Ik had op voorhand reeds Steam actief op mijn computer en ik had ook reeds een aantal VR games gedownload. Het enige wat ons nog restte was om de headset in te pluggen, de drivers te installeren en de twee roomscale camera’s op te zetten in de twee hoeken van mijn kamer. Nadien was het zaak om het boeltje te calibreren aan de hand van een handige tutorial in Steam en we waren klaar voor de ervaring. Uiteindelijk hebben we zo een “speelterrein” afgebakend van ongeveer 2m30 op 1m60 wat voldoende bleek te zijn.

HTC Vive 02

Eerste programma dat we opgestart hebben is de introductie tot VR door HTC Vive zelf in samenwerking met Steam. Je komt er terecht in een virtuele ruimte waarbij een Portal Core je even op weg helpt. Het grappig robotje helpt je om je te leren bewegen in deze virtuele wereld, om de Vive controllers te gebruiken en vervolgens droppen ze je in het midden van een prachtig realistisch berglandschap waarin een schattig robothondje je vergezeld. Je kan het beestje aaien en je kan je verplaatsen in deze omgeving om alles even rustig in je op te nemen. Meteen valt op dat de Vive een kwaliteitsbeeld biedt. In vergelijking met de goedkope cardboard achtige VR die ik tot nu toe kon ervaren met mijn Iphone en Homido headset is dit toch wel een heel ander verhaal. De resolutie is aanzienlijk beter waardoor je veel meer details kan waarnemen en de immersie verbetert. Je merkt echter nog steeds de pixels, we zitten zeker nog niet op het niveau dat je geen pixels meer kan zien. Ook het screendoor effect dat ervoor zorgt dat je de indruk krijgt dat je door een vliegenraam aan het kijken bent is nog “lichtjes” aanwezig. Echter zijn we wel op een punt gekomen dat je deze artifacts niet meer opmerkt na een minuutje spelen.

HTC Vive 03

Na deze introductie hebben we The Lab opgestart. Een applicatie ontwikkeld door Valve waarin je zowat verschillende ervaringen kan uittesten. Je kan er boogschieten (heel leuk), een angry bird achtig katapult spel spelen, ons heelal verkennen, een arcadeshooter spelen en nog veel meer. Vervolgens heb ik nog Audioshield kunnen testen, een soort rythmgame waarbij je met gekleurde schilden muzieknoten dient te counteren die op je af komen gevlogen. Aardig spel hoewel het wat basic aanvoelt. De notenstructuur wordt dynamisch berekend door de software op basis van de muziek die je kiest. Het gevolg hiervan is dat de gameplay niet altijd even goed passend lijkt bij de muziek in tegenstelling tot een Guitar Hero waarbij de tracks echt wel manueel op voorhand ingeprogrammeerd zijn. Jammer, een gemiste kans. Tenslotte heb ik dan nog even wat gerommelt met Job Simulator waarbij je in de huid kruipt van respectievelijk een automecanicien, een kok, een winkelbediende en een deskwerker. Hoewel dit heel saai lijkt is het toch een leuke ervaring. Je krijgt namelijk heel wat vrijheid om creatief om te gaan met deze jobsituaties.

HTC Vive 04

Na een viertal uurtjes ben ik meer dan ooit overtuigd van de mogelijkheden die VR te bieden heeft. Roomscale is weliswaar heel plezant maar heeft nog heel wat beperkingen (ruimte nodig thuis, draad die je aan de pc vasthangt) en ik moet toegeven dat ik ook eerder te vinden ben voor “cockpit” ervaringen zoals racegames en flightsims waarbij je vooral neerzit. Het is echter duidelijk in mijn ogen dat VR hier is om te blijven in tegenstelling tot de 3D hype die vrij snel terug is gaan liggen. Ik kijk nu met nog meer smacht uit naar mijn Rift 🙂

Comments are closed.