Catherine

Na meer dan 80 uur gestoken te hebben in Persona 4 Golden op mijn Vita zat ik met een leegte die ik maar moeilijk kon vullen. Ik ben al een gamer sinds mijn kinderjaren en nooit klikte een game zo geweldig met me als deze high school mistery drama RPG van Atlus. Het verhaal, de interactie tussen de personnages, het sfeertje in het spel, alles voelde zo goed aan dat ik de game maar niet kon loslaten. Dat spel uitspelen zadelde met een tweeledig gevoel op. Enerzijds was ik blij om terug mijn dagelijkse gaming gewoontes te hervatten en niet meer vast te hangen aan 1 bepaald spel maar anderzijds miste ik de inwoners van Inaba hard. Ik denk dat je het gevoel kan vergelijken met wat sommige fans van sitcoms voelen als hun favoriete dagelijkse serie plots stopt, het voelt ergens aan alsof je een stukje familie kwijtraakt. Je kan uiteraard me aanraden om het spel opnieuw te gaan spelen om andere endings te behalen of bepaalde achievements, of je zou kunnen aanraden om Persona 3 te gaan spelen welke ook heel goede reviews heeft gekregen maar iets in mij hield me tegen om dit te gaan doen. Het zou enkel maar de goede gevoelens dat ik had met deze game laten verwateren. En bovendien, Chie Satonak’s geblabber een tweede keer aanhoren zou wel snel gaan vervelen, hoezeer ik haar guitige commentaar de eerste maal wel kon smaken. Persona 3 kon ik natuurlijk ook even uitproberen maar dat leek me gewoon meer van hetzelfde te gaan worden. Ik zag uiteindelijk het licht met een promo mail van mijn PSplus abonnement waarbij ze een gratis copy van de game Catherine aanboden, een spel ontwikkeld door het team dat tevens achter Persona 4 zat. Catherine brengt een ander verhaal met geheel verschillende gameplay maar behoudt toch dat specifieke design en het bewuste Persona sfeertje. Ik besloot dat dit een mooie placebo ging zijn om me van mijn Persona verslaving te ontdoen.

Catherine 01

Zoals ik reeds aangaf is Catherine van de hand van hetzelfde team als diegenen die de Persona serie gemaakt hebben en dat valt onmiddelijk op. Het design van de personnages is heel gelijkend en we zien hetzelfde oog voor detail als in P4. Kleine karaktertrekjes dat ander devs geen aandacht zouden aan besteden in hun personnages vinden hier terug hun weg, elk character voelt echt aan en is niet vermakelijk omwille van knappe look maar vooral ook omwille van kleine karaktertrekjes die direct interesse opwekken. Een ander herkenbaar gegeven in de games van het Team Persona is dat hun games zich meestal afspelen in een wereld die verscheurd is tussen de dagdagelijkse monotone routines en een paralel universum dat de levens van de hoofdpersonnages op zijn kop zet. Catherine brengt het verhaal van Vincent Brooks, een jonge man die zich gevangen voelt in zijn relatie. De saaiheid van iedere dag weegt op hem en hij sleept zich voort van week tot week. We maken kennis met hem op een keerpunt in zijn leven. Zijn vriending Katherine dringt namelijk bij hem aan om te trouwen, iets waarvoor hij zich helemaal niet klaar voelt en net op dat ogenblik leert hij de speelse Catherine (met een C) kennen, een blonde verleidster die zijn wereld helemaal op zijn kop zet. Zij lijkt voor hem alles te zijn wat zijn vriendin niet is, een spannend avontuur, een ontsnapping aan de banaliteit van zijn leven. Vrij snel begint hij eigenaardige nachtmerries te krijgen waarin hij eindeloze trappen dient te beklimmen. Het is tussen deze droomsequenties en het dagelijkse leven dat de game voortdurend switched. Gedurende de dag is Catherine een verhaalgedreven game waarbij je regelmatig de keuze krijgt om dialogen op bepaalde manieren te beantwoorden. Deze gesprekken gebeuren niet alleen met je vriending maar tevens met je vrienden en zelfs met de flirt Katherine. Team Persona is ondertussen meester geworden in het neerpennen van leuke luchtige verhaallijnen die toch boeiend blijven. Gedurende deze sequenties is de gameplay tot een minimum herleid. De game lijkt dan meer op een soort visual novel waarbij je hier en daar kan interageren om het verhaal een bepaalde richting uit te sturen. Naarmate je bepaalde antwoorden geeft zal de game je meer in de armen van de ene Catherine of de andere Katherine sturen. Het scenario zal vervolgens rekening houden met je neiging tot het al dan niet je relatie op het spel zetten. Op regelmatige basis krijg je bovendien anime filmpjes te zien die het verhaal in een stroomversnelling brengen. ‘S nachts, wanneer je personnage aan het dromen gaat, verandert de gameplay naar een puzzlegame. Je start elk level aan de bodem van een gigantische trappenhal dat bestaat uit opeengestapelde blokken. Je kan over deze blokken bewegen door ze te duwen, er aan te trekken en er op te klimmen. Door ze correct te verschuiven slaag je er in om een pad vrij te maken om hogerop te geraken. Onderweg kom je schaapachtige wezens tegen die net hetzelfde als jij trachten te bereiken. Hoe verder je komt in het spel, hoe complexer de trappenhal wordt en hoe meer variatie er komt te zitten in de soorten blokken. Zo krijg je te maken met spijkerblokken, ijsblokken of zelfs blokken die je trachten op te eten. Na een aantal levels kom je in een soort bosslevel terecht waarin je achternagezeten wordt door je fixatie van de dag, een demonische voorstelling van wat je de dag ervoor hetmeeste heeft beziggehouden. Deze puzzle levels zijn uiteraard een metafoor voor het mentale limbo waarin Vincent zich bevindt, verscheurd tussen zijn keuze tussen Catherine en Katherine. Hoe verder je in de game komt, hoe interessanter het verhaal wordt.

Catherine 04

Het is opmerkelijk hoe het Persona team er in slaagt om steeds realiteit en fantasie door mekaar te weven tot een mix dat nooit te bizar lijkt waardoor je interesse zou verliezen. Het hoofdverhaal is herkenbaar en ze peperen het met net genoeg bizarre elementen zodat de ervaring je nog lang na het einde van de game bijblijft. Ik ben alvast nieuwsgierig welke richting ze uitgaan met hun volgende game Persona 5!

Uitgespeeld 2/11/2014

15 van de 50 trophies behaald:
Conquer Stage 1.
Conquer Stage 2.
Use the jukebox to change the music.
Conquer Stage 3.
Conquer Stage 4.
Conquer Stage 5.
Hit 15 blocks with a single explosion. (Golden Playhouse)
Conquer Stage 6.
Push 5 blocks at once. (Golden Playhouse)
Conquer Stage 7.
Conquer Stage 8.
Jump on a Spring Block 3 times in a row. (Golden Playhouse)
Conquer Stage 9.
View the normal Lover ending.
Unlock the Colosseum mode.

Foto’s van de game:

Catherine 02 Catherine 03

Comments are closed.