Archive for PC Download

The Talos Principle

De developer Croteam was tot voor kort niet echt gekend voor zijn subtiele games. Serious Sam was een populaire first person shooter waarmee ze zich op de kaart hebben gezet en naarmate ze van deze franchise meerdere episodes uitbrachten leken ze de weg definitief ingeslagen van de fast paced fun ervaringen met niet al te veel diepgang. Tot ieders verbazing is hun laatste game echter van een totaal ander kaliber. Uitgebracht in 2014 kan je The Talos Principle nog het beste vergelijken als een first person puzzler met heel wat invloeden uit de griekse en egyptische mythologie en een flink sausje filosofie er over gegoten. Laat dit een tijdje sudderen en het levert je een dijk van een game op voor de liefhebbers van het oeuvre van Philip K Dick. Je incarneert een androide in dit spel die wakker wordt in een wereld gevuld met puzzels. Een goddelijke stem spreekt je toe en moedigt je aan om verder te geraken in het spel. Gaandeweg kom je echter computer terminals tegen waaruit je heel wat informatie kan halen over de oorsprong van de wereld waarin je je bevindt. Vrij snel gaat het verhaal de existentiële toer op. Wie ben ik? Waarom ben ik hier? Heb ik een doel en is het hebben van een doel weldegelijk noodzakelijk in mijn leven? Gaandeweg wordt je geconfronteerd met steeds complexere vraagstukken. Niet alleen in de vorm van steeds moeilijke puzzels maar ook de vragen die de computerterminals oproepen lijken niet zo voor de hand te liggen als eerst gedacht.

The Talos Principle 00

De game slaagt er goed in om de moeilijkheid van de puzzels stelselmatig op te voeren waardoor je als speler je nooit verloren voelt. De oplossing lijkt steeds net buiten bereik maar door wat logica geraak je toch steeds verder. De puzzels maken gebruik van blokken, laserstralen die je via prisma’s dient te leiden doorheen de levels, ventilatoren die objecten kunnen verplaatsen en zelfs tijdswitches die je in staat stellen om je voorbije acties te herhalen in de vorm van een dubbele versie van jezelf. De moeilijkheidsgraad wordt zachtjes opgevoerd en het is telkens weer heerlijk om een level te kunnen afwerken. Tegelijkertijd zoek je ook alsmaar meer te weten te komen over de wereld waarin je je bevindt. Het wordt vrij snel duidelijk dat niet alles is zoals het lijkt en het verhaal blijft boeiend om te volgen tot aan de conclusie een kleine 18 uur later in mijn geval. Tijdens het avontuur zal je regelmatig geconfronteerd worden met situaties en patstellingen waardoor je misschien zelfs heel anders over bepaalde zaken zal gaan denken. Kortom, een leuke puzzler mét diepgang!

The Talos Principle 01

Uitgespeeld op 01/05/2016

24 van de 40 Achievements behaald:
Pass the initial checks.
Enter Elohim’s temple.
Search for other lands.
Use the connectors to win a prize!
…but let’s be honest, it works the same.
Pick up a star.
Try, fail, try again, fail again, eventually succeed.
Run the sand through your robot hands.
Use the power of air to your advantage.
Enter the Land of Faith.
That’s what axes are for!
A little curiosity never killed the cat.
Find a Messenger’s abode.
Receive guidance from Elohim’s messengers.
Successfully engage in co-op mode with yourself.
Stand on your own two shoulders.
Don’t just peek. Do it.
Strike a deal.
See what the others have to say.
It’s not for everyone!
Restore a backup version of yourself.
Reach the top.
Bring the end of your generations.
Internalise the voice of doubt.

Foto’s van de game:
The Talos Principle 03 The Talos Principle 02

Portal 2

Een andere game die reeds een tijdje “virtueel” stof zat te vergaren in mijn Steamcollectie is Portal 2. Na het uitspelen van Braid lonkte deze game naar me en ben ik maar meteen verdergegaan met het uitspelen van dit spel. Portal 2 neemt heel wat over van de eerste episode in het concept. Je bevindt je wederom in een futuristisch en absurd testlabo en je beschikt over een wapen dat je in staat stelt om portals te schieten. De linkermuisknop schiet een blauwe portal en de rechtermuisknop schiet een blauwe portal. Dankzij deze portals kan je jouw personnage transporteren van de ene kant van de ruimte naar de andere. Om de puzzels op te lossen in dit spel wordt het vrij snel nodig om deze tactiek goed te beheersen en dit te combineren met een goed ruimtelijk inzicht. Portal 2 gooit er wat extra zaken bovenop. Zo krijg je vrij snel te maken met verschillende soorten vloeistof. Oranje vloeistof zorgt ervoor dat je heel snel kan lopen over de platen die bedekt zijn ermee, blauwe vloeistof levert dan weer veerkracht op zodat je hoger kan springen en tenslotte de witte vloeistof biedt je de mogelijkheid om portals te creëren op vlakken waarop het normaal gezien niet mogelijk is om deze te creëren. Vrij snel levert dit pittige puzzels op waarbij je al deze zaken tot de meest onwaarschijnlijke situaties dient te combineren om de uitgang te bereiken.

Portal 2 00

Qua verhaal doet Portal 2 nog even dunnetjes over wat reeds gebeurde in Portal 1. Zonder zaken te spoilen kan ik wel melden dat er in dit vervolg meer verhaal/afwisseling zit. Zo krijg je meer inzicht in de faciliteit waarin je ontwaakt zonder dat echter alles 100% uit de doeken gedaan wordt. Er blijft heel wat ruimte voor interpretatie en mystiek. De heerlijke humor is ook wederom terug en werkt nog steeds. Kortom, een leuke game die een geslaagde opvolger biedt van het origineel.

Uitgespeeld op 28/03/2016

17 van de 50 Achievements behaald:
Survive the manual override
Reunite with GLaDOS
Complete the first Thermal Discouragement Beam test
Complete the first Hard Light Bridge test
Make a break for it
Press the button!
Carry science forward
Master the Repulsion Gel
Master the Propulsion Gel
Complete the first Conversion Gel test
Master the Excursion Funnel
Do the same test twice
This is that part
That just happened
Use an Aerial Faith Plate to launch a turret
Take GLaDOS’ escape advice
Stand in a defective turret detector

Foto’s van de game:
Portal 2 01 Portal 2 02 Portal 2 03 Portal 2 04

Braid

Nu dat Jonathan Blow The Witness uitbrengt ben ik me eindelijk eens gaan bezighouden met het uitspelen van zijn vorige game. Braid kwam in 2008 uit voor Xbox Live en een jaartje later op PC en was mede verantwoordelijk voor het succes dat indiegames tegenwoordig kennen. Braid is dan ook een juweeltje van een spel. Op het eerste zicht lijkt het een platformer te zijn in de trend van Mario maar schijn bedriegt. Na een tiental minuutjes begrijp je snel dat deze game het vooral van zijn puzzels moet hebben. Het spel brengt dan ook een flinke uitdaging voor de doorwinterde speler. Het spel is heel verfrissend te noemen in die zin dat de puzzel elementen die Blow in zijn game stopt niet dezelfde afgezaagde puzzels zijn zoals je ze al honderd maal hebt voor je kiezen gekregen in andere games. Blow slaagt er in om behoorlijk originele concepten uit zijn hoed te toveren. Bovendien slaagt hij er nog eens in om deze concepten mooi te omkaderen binnen de storyline van Braid.

Braid 00

Zonder al te veel uit de doeken te doen kan je stellen dat Braid handelt over liefde en volwassen worden. Het hoofdpersonage worstelt met deze zaken en elk level gaat dan ook dieper in op deze facetten. De gameplay maakt hevig gebruik van de tijdsdimensie om zijn vraagstukken aan je voor te schotelen. In het ene level zal je jezelf kunnen verdubbelen door een kopie van je vroegere zelf door het level te laten lopen, andere level’s vervormen de tijd waardoor hij trager loopt en dan heb je nog levels waarbij de tijd meegaat met je personage. Ga je vooruit dan loopt de tijd mee met jou, ga je echter achteruit dan ga je ook terug in de tijd. Elk level (5 in het totaal) spitst zich bijgevolg toe op één van deze gameplay elementen. Wil je Braid degelijk uitspelen dan is het zaak om in elk level alle puzzelstukken te vinden. Deze helpen je om een duidelijker zicht te krijgen op het verhaal en bovendien unlocken ze de laatste wereld.

Braid 01

De game is behoorlijk pittig en ik dien toe te geven dat ik voor twee puzzels toch even ben moeten gaan spieken op internet nadat ik een paar uur verspeelde aan het zoeken van een oplossing. Een pareltje dat zeker de moeite loont om even door te nemen!

Uitgespeeld op 20/03/2016

11 van de 12 Achievements behaald:
Travel all the way across World 2.
Travel all the way across World 3.
Travel all the way across World 4.
Travel all the way across World 5.
Travel all the way across World 6.
Fit together all the world 2 puzzle pieces and align the puzzle in its frame.
Fit together all the world 3 puzzle pieces and align the puzzle in its frame.
Fit together all the world 4 puzzle pieces and align the puzzle in its frame.
Fit together all the world 5 puzzle pieces and align the puzzle in its frame.
Fit together all the world 6 puzzle pieces and align the puzzle in its frame.
Complete the game.

Ikaruga

Assassin’s Creed Unity

Unity is alweer de 8ste episode van de Ubisoft serie dat ik zonet uitgespeeld heb en ik ben zowat overtuigd dat het mijn laatste AC zal zijn. Ik heb het zowat gehad met de herhaling in gameplay elementen. Gure personnages schaduwen doorheen steegjes, gevechten puur gebaseerd op het counteren, torens die je dient te beklimmen om stukken van de map te unlocken, …, ik ben overtuigd dat je er zelf ook nog wel nog een paar kan bedenken. Black Flag was nochtans niet zo erg op dat vlak en introduceerde heel wat nieuwe elementen: de tropische niet-stedelijke omgevingen, het piratenthema en de schepen brachten een nieuwe wind voor de serie. Het blijft echter moeilijk om niet de onderliggende oude structuur te herkennen zelf in zo’n game. Nu dat ik Unity heb uitgespeeld, zit ik wederom met gemengde gevoelens. Een tweespalt tussen de AC fanboy in me en de gamer die het allemaal net iets te veel keren heeft zien voorbijkomen. De volgende episode speelt zich af in het Londen van het Victoriaanse tijdperk. Zeker een setting die me evenzeer aanspreekt als het revolutionaire Parijs van AC Unity.

Nu we het er over hebben, laten we wat dieper ingaan op het Parijs van AC Unity. Nog meer dan in andere episodes is de stad hier de hoofdspeler van het spel. Deze game heeft nogal wat kritiek over zich heel gekregen vanwege de grote hoeveelheid glitches en bugs en toegegeven, dit spel was bij release niet de meest stabiele speelkamaraad. Ikzelf heb ook mijn rijtje issues meegemaakt met het spel tijdens de ongeveer 70+ uren dat ik er in gestoken heb om elk hoekje en kantje te ontdekken. Echter, goddamn, ze zijn er in geslaagd om het revolutionaire Parijs zo mooi te vertalen naar het scherm met zoveel aandacht voor detail en sfeer dat er wederom een nieuwe grens overschreden werd. Dit is een heel ander level van open world game. GTA 5 is misschien de referentie game als het op dit genre aankomt maar wat Ubisoft hier bereikt is werkelijk ongehoord. De straten van Parijs bruisen van de activiteit, honderden personnages lopen door de stad en houden zich bezig met diverse zaken. Grote mensenmassa’s schreeuwen hun frustratie uit op de vele marktpleintjes en parken. Niet alleen dat, maar de details die de makers hebben gestoken in de diverse gebouwen is ongeloofelijk. De architectuur van de Parijse gebouwen wordt natuurgetrouw weergegeven en het team heeft zoveel historische monumenten en gebouwen digitaal nagemaakt (of zelfs gehele wijken) dat je alleen maar diep kan buigen voor het resultaat. Nodeloos om te zeggen, de nieuwe Unity engine van Ubisoft is tot grootse dingen in staat.

Het spel opzich is een vrij klassieke Assassin’s Creed. Waar Black Flag een stapje opzij zette op het vlak van omgeving en gameplay, zijn we in Unity terug op vertrouwd stedelijk terrein waarbij de strijd tussen de Orde van de Tempelieren en de Assassijnen weer als vanouds hard tekeer gaat. Dezelfde gedoodverfde verhaallijnen vinden we terug. Het spel is nog steeds verdeeld tussen een “meta” verhaal en een tijdsgebonden verhaallijn in Parijs. In deze Unity leer je echter bitter weinig over de meta verhaallijn met uitzondering van een paar kleine stukjes info. Het verhaal in Parijs zelf is wederom te anecdotisch en onnodig ingewikkeld gemaakt dat het niet lang kan boeien. Veel personnages met verwarrende rollen, een paar twists en een slot dat wederom een schokkende waarheid moet verhullen dat het verhaal verderhelpt. We hebben het allemaal al zoveel keer gezien. Ubisoft slaagt er maar niet in om een boeiend plot te vertellen.

OCD patiënten en/of trophy hunters zullen een vette kluif hebben aan deze AC Unity. Aangezien ikzelf zowat alle episodes al uitgespeeld heb van deze franchise en ik overtuigd was dat dit mijn laatste zou worden wilde ik in schoonheid eindigen en heb ik me dus voorgenomen om deze episode voor 100% completion te gaan. Wel, ik kan je wel vertellen dat je meer dan ooit geduld zult moeten uitoefenen om alle chests, artifacts, sidemissions en co-op quests te doorploeteren. En net toen ik mijn taak volbracht had, bracht Ubisoft nog eens de eerste gratis expansie uit genaamd Dead Kings waardoor mijn goal nog wat verder opschoof. Uiteindelijk kan ik stellen dat ik ten minste 1 Assassin’s Creed volledig uitgespeeld heb met alles er op en er aan, dat kan dus ook van bucket list. Ubisoft staat ondertussen gekend om zijn games te vullen met honderden activiteiten waarvan sommige nogal saai zijn om te ondernemen en dit spel is niet anders. De kaart van Parijs bevat te veel collectibles om het geheel boeiend te houden, de sidemissions daarentegen waren meestal wel goed te pruimen en tillen het verhaal naar een hoger niveau. Je krijgt hier te maken met historische figuren zoals Vidocq en Madame Tussaud die je niet eens zou tegenkomen mocht je enkel het hoofdverhaal spelen. Andere personnages die dan wel weer in de hoofdmission zitten zijn oa Napoleon Bonaparte, Marquis de Sade en uiteraard Robespierre.

Ik vond het wel wat jammer dat het spel zich redelijk op afstand houdt met betrekking tot het verloop van de franse revolutie. Je krijgt weliswaar heel wat historische momenten voorgeschoteld en de schreeuwende mensenmassa in de straten zorgt continu voor het revolutionaire sfeertje maar ik was overtuigd dat Ubisoft het hoofdpersonnage meer ging impliceren in de sleutelmomenten van de revolutie. Dit is spijtig genoeg een gemiste kans, zeker als je weet dat de hele franchise stoelt op dit concept. Als conclusie kan ik wel stellen dat deze Unity geen onaardige game is, ik zou het zelfs een goede game durven te noemen, echter is het Call of Duty syndroom iets te present geworden voor me bij deze franchise. Volgende episode in London staat alweer voor deur voor volgend jaar en hoezeer de setting me aanspreekt vrees ik dat het gerecht me wel eens zou kunnen misvallen voor een AC veteraan als ik. Ubisoft heeft een hele boel high profile franchises zoals Watchdogs, Assassin’s Creed, Far Cry en nog wat anderen. Ze zouden er beter aan doen om elk jaar deze franchises af te wisselen zodat de gameplay leuk en nieuw blijft maar goed dit zal niet naar de zin zijn van hun aandeelhouders. Ik vrees dus voor de toekomst van deze franchise.

Uitgespeeld 28/12/2014
50/50 Uplay trophies behaald

Meer foto’s:

Trackmania 2

Ik beoogde reeds langer om wat meer tijd te steken in de Trackmania serie. De arcade gameplay gepaard met de bizarre tracks en het accent op scoreboards raakt bij mij een zwakke plek. Ik heb wat aangemodderd destijds met Trackmania 1 en de gratis followup Trackmania Forever, maar het is pas met Trackmania 2 dat ik eindelijk wat tijd nam om de franchise beter te leren kennen. De ontwikkelaar, het Franse Nadeo, maakte met deze tweede Trackmania een fantastische opvolger maar had een vrij aparte manier om de game te releasen. Eerst en vooral, er is geen werkelijk unieke Trackmania 2 game. In plaats van één spel uit te brengen opteerde Nadeo voor het uitgeven van verschillende “omgevingen” op verschillende tijdstippen. Canyon kwam eerst uit in september 2011 en zoals zijn naam laat vermoeden biedt deze game een rotsachtig decor in hetwelke Nadeo je aanbiedt om met sportwagens te gaan racen. De graphics kregen een flinke oppoetsbeurt tegenover de vorige Trackmania games. In juni 2013 bracht Nadeo vervolgens Trackmania 2 Stadium uit wat een stadiumdecor bracht waarin je met formula 1 wagens kon gaan racen op gekke banen. Tenslotte brachten ze in juli van 2013 Valley uit. Deze 3 “episodes” gedragen zich wel als aparte games maar zijn allemaal aan mekaar gebonden via de Nadeo software portal genaamd Mania Planet waarin ze ook toegang bieden tot Shootmania. Ik heb deze 3 games gekocht via Steam en ik ben niet echt een grote fan van de manier waarop ze hun Mania Planet toestand daar geïmplementeerd hebben. Je krijgt toegang tot elke afzonderlijke game door er op te klikken in Steam waarna de Mania Planet client de gekozen game voor je opent. Echter eenmaal in de portal zie je de andere games ook staan. Wil je vervolgens de andere game aanklikken dan schopt de software je weer er compleet uit tot in Steam. Ja, ik weet het, voer voor OCD gamers nachtmerries maar dat kan aan mij liggen. De modale gamer ligt hier waarschijnlijk niet echt wakker van. Kort door de bocht, het hele systeem van Mania Portal is overbodig als je via Steam werkt en voelt gewrongen aan.

Trackmania2 01

Het gezwets over de Nadeo portal daargelaten, verder kan ik echt niet veel slechts bedenken over deze game. Indien we naar de gehele ervaring kijken, het racen opzich en het continu streven naar betere laptimes, dan heb ik enkel lof over voor de ontwikkelaars. Trackmania is niet je typische racing simulatie. Het gedrag van de wagens is niet realistisch, versnellen gaat hard en de remmen werken veel beter dan ze zouden moeten werken aan zo’n zinderende snelheden. De nadruk ligt hier op een arcade besturing voor een hoog fun gehalte maar toch met voldoende subtiliteiten zodat je blijft terugkomen op die laptimes alsmaar beter te behalen. Het racen in Trackmania voelt zeer belonend aan, je hebt een soort van onmiddelijke tevredenheid dat zich meester maakt van je als je lap na lap door het decor zoeft. De tracks zijn niet zo lang en je kan de game onmiddelijk zonder laadscherm herstarten met een druk op de knop indien je slecht bezig bent. Indien je veel tijd investeert in een racing game en je speelt het spel uiteindelijk niet enkel meer om het einde ervan te zien maar vooral om steeds betere tijden neer te zetten, dan is een game als Trackmania 2 waarbij je onmiddelijk en makkelijk kan “resetten” fantastisch. Het laatste wat je wil is boete doen omwille van een gemiste bocht en tegen een laadscherm van 20 seconden aankijken. Dit is dus zeker niet het geval met Trackmania. Je krijgt zelfs twee mogelijke herstart opties in het spel, één knop laat je herstarten van de laatste checkpoint en een andere knop laat je herstarten vanaf het begin van de track. De restart vanaf checkpoint is er voor gamers die niet teveel tijd willen kwijtraken en geen zin hebben om een bepaald tracé tot in de puntjes onder de knie te krijgen. De perfectionisten gaan echter steevast gaan voor de complete restart want gebruik maken van checkpoints vermindert onvermijdelijk je eindscore. Nu we het hebben over scores, er zijn verschillende beloningen dat je kan voor gaan in dit spel. Je hebt de medailles gaande van brons, zilver tot goud. Nadeo voegde echter nog een groene medaille toe als extra moeilijke uitdaging. Deze medailles behaal je enkel indien je de laptijd kan verbeteren die de makers van het tracé hebben neergezet. Onnodig om te zeggen, deze laptimes zijn zeer moeilijk om te behalen. Op dit ogenblik heb ik goud op alle tracés in Canyon, Valley en Stadium maar ik ben nog steeds bezig met de groene medailles te behalen. Momenteel zit ik aan 38 groene medailles in Valley, dus ik ben wel nog even zoet ermee. Buiten het behalen van medailles kan je ook skillpoints verdienen door een geregistreerde tijd neer te zetten in single player. Om dit te kunnen doen, dien je eerst minstens een gouden medaille behaald hebben op een track voordat je kan kwalificeren voor een registered run op de track in kwestie. Vanaf je goud hebt, kan je om de 5 minuten een registered run rijden. Elke registered run kost je “planets” (de munteenheid in het spel die je verdient door het spel te spelen). Het resultaat van je registered run wordt opgeladen naar de servers van Nadeo zodat gamers wereldwijd kunnen zien hoe goed je het deed en trachten je tijd te verbeteren. Sommige gamers houden niet zo van deze methode en zouden eerder opteren voor een continu loggen van laptimes zodat ze continu kunnen restarten totdat ze een lap goedhebben. Ik ben overtuigd echter dat Nadeo een goede beslissing heeft genomen door het op deze manier te doen. Indien je continu kan herstarten om een officiële tijd neer te zetten, dan heb je veel meer geluk dat kan parten spelen bij het behalen van een miraculeus goede tijd. Blijf maar hameren op die herstart knop en je zal ooit wel een gek goede tijd neerzetten als je maar geduldig genoeg bent. Door de 5 minuten limiet te implementeren alsook het verplichte “inkopen” om een laptijd te mogen neerzetten verwijder je dat aspect geheel. Je dient gefocussed te rijden en geluk speelt veel minder een rol.

Trackmania2 00

Een groot gedeelte van de Trackmania ervaring is zelfs een element dat ik nog niet eens beginnen spelen ben. Ik heb tot nu toe al mijn tijd geïnvesteerd in het behalen van skillpoints en medailles in de single player mode. Trackmania staat echter gekend voor zijn multiplayer en dat is in deze editie niet anders. Rondhossen op custom made tracks met tientallen spelers tegelijk is nog steeds zo plezant als het bij de eerste game was. Bovendien dien je hier niet te wachten online totdat een race kan opgezet worden via een lobby, neen in Trackmania kan je gewoon meteen aan een ongoing race deelnemen aangezien het hier gaat om het zetten van een goede tijd. Je ziet de andere spelers hun gang gaan maar ze kunnen je niet raken, je rijdt er losdoor in je zoektocht naar de beste rondetijd. De speler die deze beste ronde behaalt op het einde van de timer heeft dat potje gewonnen, waarna gewoon terug een nieuwe track start. Al bij al kan ik echt wel stellen dat Trackmania 2 wat mij betreft alle juiste vakjes aanvinkt. Ik ben een grote fan van racing games maar ik dien ook wel toe te geven dat elke subcategorie van dat genre wel de nodige frustratie voor me kan meebrengen gaande van games die te hard op simulatie teren zodat alle fun er uit is tot oppervlakkige arcade racers die dan weer geen uitdaging bieden of zoals eerder gezegd, games met ellenlange laadschermen. Niet veel racing games weten zo veel juist neer te zetten als deze game. Ik ga dan ook Trackmania 2 nog wel een tijdje blijven spelen!

Foto’s van het spel:

Trackmania2 02 Trackmania2 03 Trackmania2 04 Trackmania2 05 Trackmania2 06 Trackmania2 07 Trackmania2 08 Trackmania2 09

Grand Theft Auto 5

20131214-201113.jpg
Uitgespeeld 16/11/2013

18 van de 50 Trophies behaald
You repo’d a car and raced it through the heart of a sun-soaked metropolis.
You cleaned out Vangelico to pay back Martin Madrazo.
With friends like this who needs enemies?
You stole an experimental super weapon from Merryweather… and gave it back.
It’s time for a little getaway.
Make a profit over your total investments in the stock market.
You made a big impression at the Paleto Bay Chicken Festival.
You have uncovered the truth about Brad.
GTA Online: Complete the Introduction.
You recovered sensitive information from a highly defended federal building.
Complete all Rampages.
You performed a classic blitz play.
This ain’t no dream no more.
Spend a total of $200 million across all three characters.
Purchase Downtown Cab Co. and complete a private fare.
Attain a gold medal in all applicable hobbies and pastimes.
Fully mod a vehicle.
Completed the final mission.