Assassin’s Creed Unity

Unity is alweer de 8ste episode van de Ubisoft serie dat ik zonet uitgespeeld heb en ik ben zowat overtuigd dat het mijn laatste AC zal zijn. Ik heb het zowat gehad met de herhaling in gameplay elementen. Gure personnages schaduwen doorheen steegjes, gevechten puur gebaseerd op het counteren, torens die je dient te beklimmen om stukken van de map te unlocken, …, ik ben overtuigd dat je er zelf ook nog wel nog een paar kan bedenken. Black Flag was nochtans niet zo erg op dat vlak en introduceerde heel wat nieuwe elementen: de tropische niet-stedelijke omgevingen, het piratenthema en de schepen brachten een nieuwe wind voor de serie. Het blijft echter moeilijk om niet de onderliggende oude structuur te herkennen zelf in zo’n game. Nu dat ik Unity heb uitgespeeld, zit ik wederom met gemengde gevoelens. Een tweespalt tussen de AC fanboy in me en de gamer die het allemaal net iets te veel keren heeft zien voorbijkomen. De volgende episode speelt zich af in het Londen van het Victoriaanse tijdperk. Zeker een setting die me evenzeer aanspreekt als het revolutionaire Parijs van AC Unity.

Nu we het er over hebben, laten we wat dieper ingaan op het Parijs van AC Unity. Nog meer dan in andere episodes is de stad hier de hoofdspeler van het spel. Deze game heeft nogal wat kritiek over zich heel gekregen vanwege de grote hoeveelheid glitches en bugs en toegegeven, dit spel was bij release niet de meest stabiele speelkamaraad. Ikzelf heb ook mijn rijtje issues meegemaakt met het spel tijdens de ongeveer 70+ uren dat ik er in gestoken heb om elk hoekje en kantje te ontdekken. Echter, goddamn, ze zijn er in geslaagd om het revolutionaire Parijs zo mooi te vertalen naar het scherm met zoveel aandacht voor detail en sfeer dat er wederom een nieuwe grens overschreden werd. Dit is een heel ander level van open world game. GTA 5 is misschien de referentie game als het op dit genre aankomt maar wat Ubisoft hier bereikt is werkelijk ongehoord. De straten van Parijs bruisen van de activiteit, honderden personnages lopen door de stad en houden zich bezig met diverse zaken. Grote mensenmassa’s schreeuwen hun frustratie uit op de vele marktpleintjes en parken. Niet alleen dat, maar de details die de makers hebben gestoken in de diverse gebouwen is ongeloofelijk. De architectuur van de Parijse gebouwen wordt natuurgetrouw weergegeven en het team heeft zoveel historische monumenten en gebouwen digitaal nagemaakt (of zelfs gehele wijken) dat je alleen maar diep kan buigen voor het resultaat. Nodeloos om te zeggen, de nieuwe Unity engine van Ubisoft is tot grootse dingen in staat.

Het spel opzich is een vrij klassieke Assassin’s Creed. Waar Black Flag een stapje opzij zette op het vlak van omgeving en gameplay, zijn we in Unity terug op vertrouwd stedelijk terrein waarbij de strijd tussen de Orde van de Tempelieren en de Assassijnen weer als vanouds hard tekeer gaat. Dezelfde gedoodverfde verhaallijnen vinden we terug. Het spel is nog steeds verdeeld tussen een “meta” verhaal en een tijdsgebonden verhaallijn in Parijs. In deze Unity leer je echter bitter weinig over de meta verhaallijn met uitzondering van een paar kleine stukjes info. Het verhaal in Parijs zelf is wederom te anecdotisch en onnodig ingewikkeld gemaakt dat het niet lang kan boeien. Veel personnages met verwarrende rollen, een paar twists en een slot dat wederom een schokkende waarheid moet verhullen dat het verhaal verderhelpt. We hebben het allemaal al zoveel keer gezien. Ubisoft slaagt er maar niet in om een boeiend plot te vertellen.

OCD patiënten en/of trophy hunters zullen een vette kluif hebben aan deze AC Unity. Aangezien ikzelf zowat alle episodes al uitgespeeld heb van deze franchise en ik overtuigd was dat dit mijn laatste zou worden wilde ik in schoonheid eindigen en heb ik me dus voorgenomen om deze episode voor 100% completion te gaan. Wel, ik kan je wel vertellen dat je meer dan ooit geduld zult moeten uitoefenen om alle chests, artifacts, sidemissions en co-op quests te doorploeteren. En net toen ik mijn taak volbracht had, bracht Ubisoft nog eens de eerste gratis expansie uit genaamd Dead Kings waardoor mijn goal nog wat verder opschoof. Uiteindelijk kan ik stellen dat ik ten minste 1 Assassin’s Creed volledig uitgespeeld heb met alles er op en er aan, dat kan dus ook van bucket list. Ubisoft staat ondertussen gekend om zijn games te vullen met honderden activiteiten waarvan sommige nogal saai zijn om te ondernemen en dit spel is niet anders. De kaart van Parijs bevat te veel collectibles om het geheel boeiend te houden, de sidemissions daarentegen waren meestal wel goed te pruimen en tillen het verhaal naar een hoger niveau. Je krijgt hier te maken met historische figuren zoals Vidocq en Madame Tussaud die je niet eens zou tegenkomen mocht je enkel het hoofdverhaal spelen. Andere personnages die dan wel weer in de hoofdmission zitten zijn oa Napoleon Bonaparte, Marquis de Sade en uiteraard Robespierre.

Ik vond het wel wat jammer dat het spel zich redelijk op afstand houdt met betrekking tot het verloop van de franse revolutie. Je krijgt weliswaar heel wat historische momenten voorgeschoteld en de schreeuwende mensenmassa in de straten zorgt continu voor het revolutionaire sfeertje maar ik was overtuigd dat Ubisoft het hoofdpersonnage meer ging impliceren in de sleutelmomenten van de revolutie. Dit is spijtig genoeg een gemiste kans, zeker als je weet dat de hele franchise stoelt op dit concept. Als conclusie kan ik wel stellen dat deze Unity geen onaardige game is, ik zou het zelfs een goede game durven te noemen, echter is het Call of Duty syndroom iets te present geworden voor me bij deze franchise. Volgende episode in London staat alweer voor deur voor volgend jaar en hoezeer de setting me aanspreekt vrees ik dat het gerecht me wel eens zou kunnen misvallen voor een AC veteraan als ik. Ubisoft heeft een hele boel high profile franchises zoals Watchdogs, Assassin’s Creed, Far Cry en nog wat anderen. Ze zouden er beter aan doen om elk jaar deze franchises af te wisselen zodat de gameplay leuk en nieuw blijft maar goed dit zal niet naar de zin zijn van hun aandeelhouders. Ik vrees dus voor de toekomst van deze franchise.

Uitgespeeld 28/12/2014
50/50 Uplay trophies behaald

Meer foto’s:

Comments are closed.