Dishonored CE

In oktober van 2012 bracht Bethesda Dishonored uit. Een spel ontwikkeld door het franse team van Arkane Studios. In die periode was ik druk in de weer met andere toppers zoals Guildwars 2, de toenmalige WoW expansion Mists of Pandaria en niet te vergeten Dark Souls en Assassin’s Creed 3. Ik hoorde veel goeds van deze sleeper hit en nam me toendertijd voor om deze game een kans te geven zodra de gaming actualiteit wat rustiger zou worden. Nu, 4 jaar later, heb ik eindelijk de kans gezien om dit spel te spelen en het is inderdaad een zeer fijne game. In Dishonored speel je de rol van Corvo en ben je de persoonlijke lijfwacht van de Empress van Dunwall, een kuststadje in de ban van de dodelijke pest. Wanneer de Empress vermoord wordt en jij beschuldigd wordt van de daad begint het spel.

dishonored-07

De gameplay lijkt in eerste instantie op een standaard FPS maar vrij snel kom je tot de conclusie dat er veel meer bij komt te kijken dan alleen maar meppen en schieten. Arkane Studios bieden je voor elke mogelijke situatie heel wat mogelijkheden om verder te geraken. Je kan ervoor kiezen om de gewelddadige weg te nemen en alle vijanden brutaal af te slachten aan de hand van messen, kogels, granaten en verschillende valstrikken maar de game biedt je ook de kans om door alle levels heen te geraken zonder maar één vijand om te leggen. Corvo wordt daarbij geholpen door mystieke krachten die hem in staat stellen tot de meest onwaarschijnlijke dingen. Zo kan je jezelf teleporteren over een paar tientallen meters, je kan de tijd doen stilstaan, door muren heen kijken, enz.. . Sommige krachten zijn vrij origineel zoals het possederen van vijanden en dieren om ze dingen te laten doen. Aan de hand van het spelmechanisme en hoeveel moeite je neemt in het spel om alles te ontdekken kan je over meer of minder krachten beschikken. Na verloop van tijd creëer je op die manier je ultiem personnage. Een stealthy Corvo die ongezien door de meest bewaakte burchten geraakt of een brutale gunslinger die de vijanden als lappen poppen doorheen de levels blaast.

dishonored-08

Het sfeertje van Dishonored is ook heerlijk. Dunwall is een kuststadje in de ban van de zwarte pest. Qua tijdperk lijkt alles op het Engeland van de industriële revolutie. Grauwe stegen, schoorstenen, kasseien, dat soort stuff. Arkane heeft echter voor wat contrast gezorgd en deze ingebeelde wereld voorzien van een aantal mystieke elementen (magie, voodoo) en hoogtechnologische snufjes zoals bliksempoorten en andere rare machines. Het geheel baadt in een donker sfeertje doordrenkt van de referenties naar de walvissenjacht (de inwoners van Dunwall halen hun electriciteit uit het verwerken van vet van walvissen). Een originele setting dus. Nu 4 jaar later zijn de graphics weliswaar lichtjes verouderd, hoewel ze zeker nog hun charme hebben maar de gameplay staat nog steeds als een huis. Na een tijdje ga je beseffen op hoeveel verschillende manieren je een level kan tackelen en dan valt het pas op hoezeer Arkane Studios hun spel goed beheersen. Ik kijk zeker uit naar Dishonored 2 die er nu in november zit aan te komen.

Uitgespeeld op 18/09/2016

16 van de 80 Achievements behaald
After escaping prison, complete a mission without alerting anyone, and kill less than 5 people
After escaping Coldridge Prison, complete a single mission without alerting anyone
Play from the first mission through Kaldwin’s Bridge killing fewer than 10 characters
Collect 10 bone charms
Complete the Intro missions
Eliminate High Overseer Campbell
Find Emily Kaldwin
Complete the Bridge mission
Assassinate the Lord Regent, Hiram Burrows
Recover your belongings
Complete the game
You completed the game in low chaos
You escaped prison and navigated the sewers undetected
You protected Callista’s uncle, Captain Geoff Curnow
You spared Daud’s life
You saved Empress Emily Kaldwin

Meer foto’s van de game:

dishonored-00 dishonored-01 dishonored-02 dishonored-03 dishonored-04 dishonored-05

Lucky’s Tale

Hoe moet je klassieke platformers omzetten in virtual reality? Developer Playful maakte met Lucky’s Tale een uit de kluiten gewassen proof of concept. Een kruising tussen Crash Bandicoot en Super Mario 3D Land. Qua concept is de game zeker geslaagd te noemen. Je bevindt je in de wereld van het Vosje Lucky en kijkt eigenlijk naar het personnage vanuit het gewoonlijke camera standpunt zoals je ondertussen als gamer gewoon bent. Echter om je camera standpunt te veranderen ga je hierbij niet langer het rechterpookje van je pad indrukken maar beweeg je gewoon je hoofd in de richting dat je wil kijken. Het werkt prima. Je hebt een goed ruimtelijk inzicht hierdoor en bijgevolg kan je Lucky makkelijk besturen.

Luckys Tale 00

Brengt VR echter wat bij aan dit spelgenre? Om eerlijk te zijn, neen. Je beleeft de game alleen intenser, je ziet alles veel beter en je maakt als gamer deel uit van de wereld waarin je jouw personnage bestuurt. Maar is het ook nodig om persé genres te gaan heruitvinden? Ik ben daar niet erg van overtuigd. De sprong van 2d gaming naar 3d gaming bracht uiteraard een extra dimentie met zich mee en bijgevolg nieuwe mogelijkheden. VR heeft als enige nieuwe gimmick dat je nu in de wereld zelf zit en niet langer naar de spelwereld kijkt op een scherm. Zo simpel is het. Ik begrijp niet goed waarom een boel reviewers steeds het hebben over het feit dat VR niets aan de gameplay toevoegt. Wat kan je dan verwachten in een platformer? Alles is al een keer uitgeprobeerd in 3D, dus ook in VR zal je niet snel verrast worden in dat genre. En daar wringt ook meteen het schoentje voor Lucky’s Tale. Daar waar ik nog kon stellen dat Lucky’s Tale een prachtige proof of concept is, dien ik wel eerlijkerhalve meegeven dat het ook niet meer dan dat is. Je merkt dat deze studio zowat alle clichés van het genre op een hoopje heeft gegooid en heel ongeïnspireerd te werk is gegaan. De situaties waarin je terecht komt zijn werkelijk heel basic, je zal quasi nooit verrast worden en dat is jammer. Hoe mooi het spel ook in mekaar steekt, hoe saai het spel ook is. De levels volgen mekaar op en lijken heel erg op mekaar, er is heel weinig variatie in de vijanden en het spel is bovendien nog eens heel erg kort.

Luckys Tale 01

In een viertal uurtjes speel je het makkelijk uit en dan heb je al rustig gespeeld. Er is wel wat replay value met (tamelijk pittige) time trial challenges en een coincollect modus maar verwacht je niet aan een groot avontuur. Het is eerder een leuk tussendoortje zondermeer.

Uitgespeeld op 02/09/2016

Adr1ft

Hoe zou het zijn om als astronaut hulpeloos te zijn in de onmetelijkheid van de ruimte? Duizenden kilometers onder jou een grote blauwe bol en rondom jou de brokstukken van het ruimtestation waar je tot voor kort je missie in volbracht. Dit scenario word je voorgeschoteld in Adr1ft van de developer Three One Zero. Het spel is een zogenaamde walking simulator oftewel een game waarbij pure gameplay elementen nogal wat op de achtergrond verdwijnen ten voordele van de ervaring. Andere games uit dit genre zijn Dear Esther en Gone Home. Je behoudt weliswaar volledige bewegingsvrijheid maar daar blijft het dan ook meestal bij. Je kan voorwerpen vastnemen en onderzoeken, gaan en staan waar je wilt maar verwacht je niet aan een steeds moeilijker wordend parcours. Ook vijanden kom je niet tegen. Het leek me het ideale spel om mijn Oculus Rift eens goed uit te proberen. De ervaring is op zich ook prachtig. Het is onmogelijk om op een vlak scherm weer te geven hoe het voelt om daarboven in de leegte van de ruimte rond te “drijven”. Tot aan het einde van het spel dat ongeveer een vijftal uurtjes in beslag neemt blijf je je vergapen aan de vista’s die het spel je voorschotelt.

Adr1ft 00

Adr1ft gaat van start wanneer je wakker wordt verstrikt in een kabel, zwevend tussen de brokstukken van een gigantisch ruimtestation. Als speler weet je onmiddelijk dat er iets goed fout is gelopen maar wat exact dien je vanaf dan te weten te komen. Uiteraard dien je een oplossing te zoeken om je leven te redden en doorheen je tocht naar je redding vallen de puzzelstukjes van het verhaal langzaamaan op zijn plaats. Het is ondertussen een gekend stramien van dergelijke games en Adr1ft is niet anders. Als uitzondering op de minimale gameplay regel is het bij dit spel wel zo dat je continu je zuurstofniveau in de gaten moet houden. Daalt dit tot op een kritisch niveau, dan begint het hoofdpersonnage zwaarder te ademen en weet je dat het einde nabij is. Het is dus zaak om je parcours doorheen de ruimtestation en je tochtjes door de leegte van de ruimte zo in te plannen dat je regelmatig zuurstof kan bijtanken. Aangezien je het spel speelt met de Oculus op je knikker en dat je het spel ziet vanuit de helm met HUD van het personnage krijg je werkelijk het gevoel van er middenin te zitten. Het claustrofobisch gevoel wanneer je personnage naar lucht zit te happen is ongeëvenaard. Je bestuurd je ruimtepak met de gamepad en ook dat is leuk neergezet. Op je ruimtepak zitten thrusters die zorgen dat je je in alle richtingen kan propulseren in ruil voor wat van je zuurstofvoorraad. Zuinig zijn blijft dus de boodschap. De linkerpook laat je thrusten naar voor, naar achter, naar links of naar rechts. De rechterpook laat je om je as draaien in de richting die je aangeeft. De linkertrigger zorgt voor een opwaardse thrust waardoor je omhoog gaat, de rechtertrigger zorgt dan weer voor een neerwaardse thrust. Tenslotte kan je met je linker en rechter shoulderbuttons je ruimtepak met de klok of tegen de klok kantelen. Het duurt heel even voor je de gameplay onder de knie hebt maar na een tiental minuten begint het aardig te lukken. Hoewel de gameplay heel traag is en er weinig snelheid mee gemoeid is, is Adr1ft toch één van de heftigste games om in VR uit te proberen. Het gevoel van gewichtloosheid gekoppeld aan een totaal verlies van onder of boven alsook een ruimtepak dat niet steeds netjes in een rechte lijn voortbeweegt brengt vrij snel een ongemakkelijk gevoel in de maag teweeg. Ook ik heb hier de eerste twee potjes last van gehad maar gelukkig blijkt het menselijk lichaam hieraan vrij snel aan te passen. Mijn laatste sessies duurden meer dan een uur en ik kon dan heel wat hebben.

Adr1ft 01

Adr1ft is zeker geen game voor iedereen. Het is traag van opzet. Het vereist heel wat geduld en een goed ruimtelijk inzicht. Ik vrees dat mensen die makkelijk verlopen lopen in open world games hier niet eens aan moeten beginnen. Je raakt makkelijk de weg kwijt tussen de verschillende brokken van het ruimtestation en eenmaal je merkt dat je verkeerd bent is het meestal een lange, trage weg terug. Er gebeurt bovendien bitter weinig doorheen het hele spel. Adr1ft moet het vooral hebben van de VR ervaring om hulpeloos als een astronaut rond te zweven. Ik kan me dan ook inbeelden dat gamers die dit spel op een gewoon scherm spelen er geen hol zullen aan vinden.

Uitgespeeld op 28/08/2016

Limbo

Nadat ik bijna 200 uur gestoken had in het uitspelen van de Witcher 3 met expansies heb ik mijn backlog even onder de loep genomen. Een spel dat er al een tijdje op stond was Limbo. Dit leek me een ideale game om even te breken met de tijdsintensieve games die ik de laatste tijd me toebedeelde. Limbo is dan ook een game die je op een viertal uurtjes wel af krijgt. Ik had er veel goeds over gehoord dus ik kon niet wachten om er aan te beginnen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik van een kale reis ben teruggekomen. Ik heb het spel in twee avonden uitgespeeld maar de emotionele impact waarvoor veel critics hem bejubelden heb ik gemist. De verhaallijn is quasi afwezig, de decors zijn weliswaar heel sfeervol maar eentonig.

Limbo 00

De puzzles zijn inderdaad vrij origineel bij momenten maar om nu te stellen dat dit een topgame is, ik denk dat ik een episode ergens moet gemist hebben. Mogelijks heeft het te maken met de leeftijd van dit spel. Limbo is uitgekomen oorspronkelijk in 2010 en dat is toch alweer 6 jaar geleden. Op zoveel tijd verandert er natuurlijk heel wat in de gaming industrie en het zou zowaar kunnen zijn dat wat dit spel zo uitzonderlijk maakte in 2010 tegenwoordig lauwe kost geworden is. Uiteindelijk blijft er een vermakelijk spelletje over waar je vrij snel doorheen huppelt, een paar puzzels die bij momenten even pittig kunnen zijn maar nooit onoverkomelijk en een sfeertje die vaagweg Burton doet denken. Leuk, maar niet echt wauw.

Uitgespeeld op 25/08/2016

4 achievements van de 13 behaald:
Wrongway
Altitude is Attitude
Alone in the dark
Where credit is due

The Witcher 3: Blood and Wine

De tweede en meteen ook laatste expansie voor Witcher 3 is deze Blood & Wine. Het is meteen ook zowat de grootste DLC van een spel dat ik ooit ben tegengekomen. B&W voegt een geheel nieuwe regio toe aan het basisspel genaamd Toussaint. Deze nieuwe regio zit tot de nok gevuld met een extra avontuur, tientallen sidequests, verborgen schatten, nieuwe Witcher Gear, een geheel nieuwe Gwent factie enzoverder enzomeer. Wil je deze expansie volledig uitspelen dan ben je gerust nog eens een extra 60 tot 70 uur zoet. Projekt Red blijft verbazen. Na B&W uitgespeeld te hebben staat mijn Steam teller voor Witcher 3 en expansions op 179 uur! Hou hierbij rekening dat ik weliswaar alle hoofd en sidemissions heb gespeeld maar dat ik nog heel wat schatten (vraagtekentjes op de map) niet eens bezocht heb. Wil je voor de 100% gaan dan zal je vlotjes meer dan 200 uren zoet zijn met dit spel. En dat voor een singleplayer game.

Blood and Wine 00

Blood & Wine haalt Geralt naar het hertogdom van Toussaint dat je nog het beste kan vergelijken met een heroic fantasy versie van Zuid Frankrijk: bergen, mediteraan sfeertje, wijngaarden, … je kent het wel. Dit idylische plaatsje zit met een probleem. Sinds kort slacht een monster hooggeplaatste personen af zonder dat ze maar kunnen vinden wie, wat of waarom. Geralt wordt door Anna Henrietta, de hertogin van dit schilderachtig gebied, naar Toussaint gehaald om komaf te maken met deze serial killer. Gaandeweg ontdek je dat niets is wat het lijkt en dat er aan deze zonovergoten maatschappij ook een vrij duister kantje zit. Het verhaal is leuk uitgewerkt, behoort niet meteen tot de beste verhaallijn (die eer laat ik aan Hearts of Stone) maar weet desalniettemin te blijven boeien tot het einde. De expansie strooit verder rijkelijk met sidemissions en activiteiten (zoals het beheren van je eigen eigendom of het verzamelen van een nieuwe Gwent factie) zodat je je geen seconde zal vervelen. De landschappen zijn in deze expansie van een ongekende pracht en contrasteren enorm met de grauwe look van de hoofdgame. Kortom, als je hierin je geld steekt, zal je zeker niet van een kale reis terugkomen.

witcher3 2016-08-24 20-38-15-54

Campaign uitgespeeld op 24/08/2016

Eerste indrukken Oculus Rift

Het heeft wat voeten in de aarde gehad. Ik hoopte snel van start te kunnen gaan met de eerste consumerversie van de Oculus Rift door deze te preorderen reeds in januari van dit jaar. Het is anders uitgedraaid. Na mijn preorder geplaatst te hebben op 7 januari kon het wachten beginnen. Oculus gaf aan te zullen leveren omstreeks juni. Omstreeks 16 juni ligt het pakket op mijn deurmat. Netjes, net voor een verlengd weekend, kon niet beter uitdraaien! Blijkt echter vrij snel dat het ding niet werkt. Na wat testen kom ik uiteindelijk tot de vaststelling dat de HDMI poort van mijn grafische kaart defect is. Zucht, dan maar al meteen mijn GTX1080 bestellen die ik normaal gezien pas in de herfst ging kopen. Dure aangelegenheid en niet alleen dat. Aangezien dit model van grafische kaart nog maar net op de markt is zit ik wederom in de wachtrij. Een kleine 3 weken later krijg ik de kaart binnen en denk ik eindelijk van start te kunnen gaan met de Rift. Wederom krijg ik een tegenslag te verwerken: blijkt dat niet alleen de HDMI poort van mijn vorige grafische kaart defect was, de Rift doet het ook niet. Vanaf dan start ik een case op bij de Oculus helpdesk. Na wat heen en weer gemail krijg ik uiteindelijk de toezegging om het toestel in te sturen. Ze vervangen het door een nieuw model. Dat model is nu eindelijk sinds een tweetal weken in mijn handen, zowat 2 maanden later dan verhoopt.

Oculus Rift 13

Maar goed uitstel is geen afstel en ondertussen heb ik natuurlijk het bijkomend voordeel van een degelijke grafische kaart om al die VR pracht te draaien. Nu dat ik de headset wat heb ik kunnen uitproberen met verschillende applicaties kan ik wel degelijk bevestigen dat dit een kleine revolutie voor mijn hobby betekent. Ik ben grootgebracht met videogames gaande van de meest eenvoudige spelletjes in de jaren ’80. Ik heb de evolutie kunnen meemaken van 2d naar 3d, van offline naar online, VR is nu echt wel een even grote stap als de stap van 2d naar 3d. Niet alle applicaties demonstreren dit even overtuigend echter. Het is belangrijk om het verschil te kennen tussen eenvoudige 360 applicaties (vooral video is crap) en degelijke vr applicaties. Developers hebben nog veel te leren met betrekking tot deze technologie, dat is duidelijk. Niet alle ervaringen kunnen zomaar overgezet worden naar VR. Een FPS zoals Call of Duty zou al snel misselijkmakend zijn mocht je die zonder aanpassing overzetten. Maar ik kan wel degelijk aangeven dat de eerste werkelijk toffe/verbluffende applicaties al bestaan: Project Cars, Eve Valkyrie, Elite Dangerous, Adr1ft, Lucky’s Tale, Pinball FX2, stuk voor stuk waardige geweldige ervaringen. Ik heb een playseat staan met een G27 stuur en pedalen, voeg daar nu een VR bril aan toe en je weet niet wat je meemaakt. De eerste keer dat ik me op Francorchamps bevond in mijn eigen Formule 1 cockpit was een ongelooflijk gevoel. Het is moeilijk uit te leggen aan iemand die het niet zelf heeft ervaren. Ik zat niet meer in mijn appartement en was geheel alle besef van tijd en ruimte kwijt. Het feit dat al je bewegingen met het stuur en pedalen dan ook nog eens 1 op 1 overgezet zijn in het spel is ongelooflijk. Je brein pruttelt niet lang tegen en je bent snel helemaal van de wereld.

Hobbykamer 14

Space simulators zoals Eve Valkyrie en Elite Dangerous zijn ook fantastisch. De eerste keer dat je de onmetelijkheid van de ruimte om je heen hebt is wederom verbluffend. Een gigantische planeet vanuit je ruimteschip zien verschijnen is een prachtig zicht dat eenvoudigweg niet te reproduceren valt op een gewoon vlak scherm. Voor deze games is het trouwens aangeraden om al een stevigere maag te hebben. Een looping in VR doe je niet zomaar, sommige van mijn vrienden stopten meteen erna vanwege het misselijk gevoel. Ik kan echter wel zeggen dat het went, na een tijdje creëer je een soort tolerantie voor dit soort bewegingen en dan wordt het echt plezant. Gisteravond heb ik dan nog even Pinball FX2 geïnstalleerd. Ik was benieuwd naar de ervaring aangezien ik een grote fan ben van de Zen Pinball tables. Ik heb ze allemaal op mijn Iphone/Ipad en speel ze regelmatig. Ik vroeg me dus af hoe dit in VR zou omgezet zijn. Het is wederom een straffe ervaring. Je hebt werkelijk het gevoel dat je voor een echte pinball tafel staat. Je kan je voorover buigen en de bal overal volgen, het detailniveau is ongekend. Bovendien heeft Zenstudio’s de omgeving rondom de tafel steevast aangepast aan het thema van de flipper zelf. Zo zal je bij de Mars tafel omgeven worden door asteroiden die aan je oren voorbijzoeven. Bij de Pinball of the Deep table heb je dan een haai die rondom de tafel zwemt.

Hobbykamer 09

Kortom, het heeft wel wat voeten in de aarde gehad maar ik kan alleen maar aangeven dat de ervaring de lange wachttijd waard was. Dit geeft een totaal andere dimensie aan mijn games. Ik verwacht niet dat VR alle games zal gaan vervangen maar het wordt zeker een waardig alternatief en is zeker geen gimmick zoals de 3Dbril dat wel is/was.

Bloodborne CE

Bloodborne 00 Bloodborne 01

Foto’s van het spel:
Bloodborne 02 Bloodborne 05 Bloodborne 04 Bloodborne 03

Witcher 3: Hearts of Stone

Hearts of Stone is de eerste expansie voor het bejuwelde Witcher 3 van CD Projekt. Deze uitbreiding maakt de oorspronkelijke map van het spel nog wat groter door de noordelijke gebieden nog uit te breiden met extra bossen, grotten en dorpjes. Uiteraard zit dit nieuwe gebied wederom gevuld met extra missions. Echter zal je de hoofdmoot van deze uitbreiding zoet zijn met het nieuwe avontuur dat Hearts of Stone je voorschotelt. Zonder in detail te treden en zaken prijs te geven kan ik wel stellen dat het verhaal van deze uitbreiding me zeer gesmaakt heeft. De personnages die je tegenkomt zijn gelaagd en tot aan het einde van het verhaal blijf je met vragen en twijfels zitten. Er zit bovendien nog een mooie moraal doorheen zonder dat de developers echt belerend worden. Het blijft een Witcher game, niets is ooit zwart of wit, alles is grijs.

Hearts of Stone 00

Tijdens het avontuur zal je bovendien Geralt in een paar ongebruikelijke situaties geplaatst zien wat het geheel alleen maar boeiender (en soms zelf grappig) maakt. Hearts of Stone is een waardige expansion voor de base game waar je toch een 10-15 uurtjes zoet mee zal zijn. Reken misschien eerder 20-25 uur als je echt alles wil gedaan hebben. Voor de luttele Euro’s dat ze hiervoor vragen kan je niet sukkelen.

Hearts of Stone 01

Campaign uitgespeeld op 17/07/2016

Street Fighter V

Capcom bracht begin dit jaar de vijfde editie van zijn iconische fighting game uit en ontving hiermee slechts een lauw onthaal van de community. Daar waren een aantal redenen niet vreemd aan. De game was immers nog niet volledig afgewerkt. Capcom wilde absoluut deze game reeds klaar hebben voor de start van de Capcom Pro Tour 2016 en nam bijgevolg de beslissing om het spel uit te brengen met een reeds potige basisuitvoering maar het ontbrak het spel aan heel wat. Zowel bepaalde multiplayer aspecten (penalties voor het verlaten van een online spel oa) als een goede singleplayer ontbraken. Dit was niet naar de zin van de community die de game vrij snel als een incomplete blokkendoos bestempelde. Echter, de core spelers maakten wel degelijk de sprong van SFIV naar SFV. De basics zaten immers goed, en competitiegewijs was dit wel degelijk een waardige opvolger. Voeg daaraan toe dat Capcom SFIV weghaalde uit de competities wereldwijd en overal SFV oplegt en de ietwat gedwongen switch werd wel degelijk gemaakt. Dat gezegd zijnde, wat is het spel waard? Eerst en vooral dien je daarvoor te begrijpen wat mijn ervaring is met fighting games. Ik ben geen neophiet van het genre en speel reeds fighters sinds de hoogdagen van SF2 en MK maar ik ben het ook nooit uitvoerig gaan spelen. Elke uitgebrachte game kon wel rekenen op wat potjes mijnentwege waardoor ik de basics wel goed meeheb maar echt verdiepen heb ik me nooit gedaan. Dat voornemen ligt nu anders met deze release. Ik mis meer en meer het competitieve aspect in sommige games en verdiep me daarvoor de laatste tijd in 3 games die ik altijd zowat als “sidedish” bij mijn gewone gamegedrag zal behouden: Trackmania, Overwatch en dus deze SFV zullen de komende maanden/jaren niet snel mijn harde schijf verlaten.

SFV 02

Zodoende heb ik me nu reeds een tijdje verdiept in deze vijfde editie van de Capcom fighter. Ik speel voornamelijk Cammy en tracht alle subtiliteiten van haar gameplay onder de knie te krijgen. Alle basics zitten er reeds goed in zoals haar speciale technieken, throws, vtrigger en vskill, de ultimate. Dat loopt ondertussen allemaal aardig en hier komt trouwens de aankoop van mijn Xbox Elite gamepad goed van pas. Wat een prachtige controller is dat al gebleken te zijn! Ondertussen heb ik er al heel wat potjes multiplayer opzitten, begint mijn win ratio stilletjes aan omhoog te gaan en kan ik me gaan verdiepen in meer complexe zaken zoals combo’s (ik struggle nog met timing), frametraps enzomeer. Qua singleplayer content heb ik er ondertussen de easy survival en de normal survival mode opzitten. Ik heb alle character story modes uitgespeeld (wat niet echt een achievement is als je ziet hoe poepsimpel de moeilijkheidsgraad hier ligt en hoe kort ze zijn) en ik heb dit weekend de net uitgebrachte single player story “A shadow falls” uitgespeeld. Genoeg stof dus om dit spel in mijn collectie reeds een review te kunnen geven.

SFV 04

Wat betreft de singleplayer modes kan ik idd beamen dat op ogenblik van de release dit een pover spel was. Elk character had zijn eigen kleine story mode maar dit stelde amper iets voor. Als ik even concreet dien te zijn: reken per personnage daarvoor op een storymode van een drietal gevechten waarvan de moeilijkheidsgraad ergens hangt tussen “mijn grootmoeder leert videogames” en “kijk hoe schattig, mijn 2jarig neefje heeft zonet gewonnen” en dit dan aangevuld met getekende tussenstukken die een verhaal moeten voorstellen. Werkelijk beneden alle peil. Casuals die het spel zouden aankopen om op hun eentje te spelen zullen van een kale reis thuiskomen. Capcom wist maar al te goed dat dit onvoldoende was en beloofde ons dan ook nog een waardige singleplayer campaign later op het jaar. Met “A shadow Falls” is die er nu gekomen en het resultaat is leuk maar nu ook niet om uitbundig van te worden. De campaign duurt een paar uur (ik heb er een avondje over gedaan) maar dan vooral omdat tussen elk gevecht cutscenes zitten van meerdere minuten. Het is een leuk campy/cheesy verhaal zoals we het van Capcom gewend zijn, cringworthy op momenten. Zoek er niet te veel achter, het is een toffe aanvulling zonder meer. Wat me echter wel stoorde is hoezeer ook in deze modus de moeilijkheidsgraad belachelijk laag zit. Voor zover ik de opties goed heb nagekeken is er geen mogelijkheid om deze op te drijven trouwens. Het komt er dus eigenlijk op neer dat je door deze campaign walst alsof het niets is. Enkel de laatste fight met Bison is wat moeilijker.

SFV 03

Buiten de character campaigns en deze storymode kan je verder nog op je eentje de survival modes spelen en training mode opstarten. Training mode is ook hier wederom netjes uitgebreid en biedt je zowat alle tools om je personnage goed te leren kennen gaande van buttonregistraties, alle mogelijke gedragingen van je tegenstander instellen enz enz… . Survival mode was dan zowat de bread & butter van de single player experience zolang de campaign niet uit was en dit is toch wel een vrij monotone bedoening. In Easy dien je 10 fights na mekaar uit te spelen zonder te verliezen. Normal 30, Hard 50 en uiteindelijk is de moeilijkste modus een whopping 100 fights. Tussen de fights door kan je enkele “mutators” instellen om het je moeilijker of makkelijker te maken en die steevast punten van je score kosten of opbrengen. Daar waar easy en normal geen noemenswaardig probleem vormden zit ik momenteel wel vast rond de 20 fights bij de hard modus die plots wél piekt qua moeilijkheidsgraad.

SFV 05

Multiplayer zit verder wel leuk in mekaar. Je kan aanvinken in het spel dat tijdens elk mogelijk moment van je singleplayer game (of je nu in training of in survival zit) een online tegenstander kan gezocht worden. Wordt die gevonden dan ga je eerst even een potje robberen met hem waarna je gewoon terug in de singleplayer gedropt wordt waarmee je bezig was. Dat werkt aardig en je kan allerlei zaken instellen zoals de minimumconnectie kwaliteit die je wenst, of je multiplatform games aanvaard of niet (je kan crossplatform PS4-PC spelen), of je enkel ranked of casual of beide wil spelen en of je eerst nog moet accepten als een tegenstander gevonden is of dat de game je meteen mag uit je spel halen zonder waarschuwing. Buiten dit heb je uiteraard de mogelijkheid om actief op zoek te gaan naar tegenstanders, je hebt battle lounges publiek en privé en je kan online zowat alles en iedereen opzoeken en de ranking bekijken waarna je zelfs replays kan opvragen en in je favorieten steken. Qua multiplayer zitten we dus wederom gebeiteld met dit spel. Ik heb ondertussen de smaak flink te pakken en denk dus dat ik dit spel meerdere malen per week zal opstarten de komende maanden/jaren.

Campaign uitgespeeld op 02/07/2016

24 van de 45 Achievements behaald:
24 uur ingestoken
Finishing up the tutorial
Story Mode cleared once
Get out there and finish 5 Character Stories
Complete the Character Story with all characters
Raise a character to level 5
Level up 5 characters up to level 5
Raised all characters to level 5
Raise your player level to 50
Reach level 100
Collect 10 titles
Fought 10 network battles!(Excludes Battle Lounge)
Fought in 50 network battles (Excludes Battle Lounge)
Fight in network battles 30 times using the standby function.
Congratulations on your first win!
It seems you’ve won 10 Ranked Matches
Achieved three consecutive victories in Ranked Matches
Trigger a V-Skill 100 times
Activate the V-Trigger 100 times
You must set a character as your favorite
Try choosing an appropriate title for me
Add someone to your Favorites and see what happens
Go try out Training Mode for 30 minutes
It’s about time you cleared Survival Mode on normal difficulty
Gain new colors for your outfit

Foto’s van de game:
Street Fighter V 04 Street Fighter V 05 Street Fighter V 06 Street Fighter V 07 Street Fighter V 08 Street Fighter V 09 Street Fighter V 10 Street Fighter V 11 Street Fighter V 12 Street Fighter V 13 Street Fighter V 14 Street Fighter V 15 Street Fighter V 16 Street Fighter V 17 Street Fighter V 18 Street Fighter V 19 Street Fighter V 20 Street Fighter V 21 Street Fighter V 22 Street Fighter V 23 Street Fighter V 24 Street Fighter V 25 Street Fighter V 26 Street Fighter V 27

Uncharted IV CE

Uncharted 4 00 Uncharted 4 01

Foto’s van het spel:
Uncharted 4 02 Uncharted 4 13 Uncharted 4 12 Uncharted 4 11 Uncharted 4 10 Uncharted 4 09 Uncharted 4 08 Uncharted 4 07 Uncharted 4 06 Uncharted 4 05 Uncharted 4 04 Uncharted 4 03