Eerste indrukken Oculus Rift

Het heeft wat voeten in de aarde gehad. Ik hoopte snel van start te kunnen gaan met de eerste consumerversie van de Oculus Rift door deze te preorderen reeds in januari van dit jaar. Het is anders uitgedraaid. Na mijn preorder geplaatst te hebben op 7 januari kon het wachten beginnen. Oculus gaf aan te zullen leveren omstreeks juni. Omstreeks 16 juni ligt het pakket op mijn deurmat. Netjes, net voor een verlengd weekend, kon niet beter uitdraaien! Blijkt echter vrij snel dat het ding niet werkt. Na wat testen kom ik uiteindelijk tot de vaststelling dat de HDMI poort van mijn grafische kaart defect is. Zucht, dan maar al meteen mijn GTX1080 bestellen die ik normaal gezien pas in de herfst ging kopen. Dure aangelegenheid en niet alleen dat. Aangezien dit model van grafische kaart nog maar net op de markt is zit ik wederom in de wachtrij. Een kleine 3 weken later krijg ik de kaart binnen en denk ik eindelijk van start te kunnen gaan met de Rift. Wederom krijg ik een tegenslag te verwerken: blijkt dat niet alleen de HDMI poort van mijn vorige grafische kaart defect was, de Rift doet het ook niet. Vanaf dan start ik een case op bij de Oculus helpdesk. Na wat heen en weer gemail krijg ik uiteindelijk de toezegging om het toestel in te sturen. Ze vervangen het door een nieuw model. Dat model is nu eindelijk sinds een tweetal weken in mijn handen, zowat 2 maanden later dan verhoopt.

Oculus Rift 13

Maar goed uitstel is geen afstel en ondertussen heb ik natuurlijk het bijkomend voordeel van een degelijke grafische kaart om al die VR pracht te draaien. Nu dat ik de headset wat heb ik kunnen uitproberen met verschillende applicaties kan ik wel degelijk bevestigen dat dit een kleine revolutie voor mijn hobby betekent. Ik ben grootgebracht met videogames gaande van de meest eenvoudige spelletjes in de jaren ’80. Ik heb de evolutie kunnen meemaken van 2d naar 3d, van offline naar online, VR is nu echt wel een even grote stap als de stap van 2d naar 3d. Niet alle applicaties demonstreren dit even overtuigend echter. Het is belangrijk om het verschil te kennen tussen eenvoudige 360 applicaties (vooral video is crap) en degelijke vr applicaties. Developers hebben nog veel te leren met betrekking tot deze technologie, dat is duidelijk. Niet alle ervaringen kunnen zomaar overgezet worden naar VR. Een FPS zoals Call of Duty zou al snel misselijkmakend zijn mocht je die zonder aanpassing overzetten. Maar ik kan wel degelijk aangeven dat de eerste werkelijk toffe/verbluffende applicaties al bestaan: Project Cars, Eve Valkyrie, Elite Dangerous, Adr1ft, Lucky’s Tale, Pinball FX2, stuk voor stuk waardige geweldige ervaringen. Ik heb een playseat staan met een G27 stuur en pedalen, voeg daar nu een VR bril aan toe en je weet niet wat je meemaakt. De eerste keer dat ik me op Francorchamps bevond in mijn eigen Formule 1 cockpit was een ongelooflijk gevoel. Het is moeilijk uit te leggen aan iemand die het niet zelf heeft ervaren. Ik zat niet meer in mijn appartement en was geheel alle besef van tijd en ruimte kwijt. Het feit dat al je bewegingen met het stuur en pedalen dan ook nog eens 1 op 1 overgezet zijn in het spel is ongelooflijk. Je brein pruttelt niet lang tegen en je bent snel helemaal van de wereld.

Hobbykamer 14

Space simulators zoals Eve Valkyrie en Elite Dangerous zijn ook fantastisch. De eerste keer dat je de onmetelijkheid van de ruimte om je heen hebt is wederom verbluffend. Een gigantische planeet vanuit je ruimteschip zien verschijnen is een prachtig zicht dat eenvoudigweg niet te reproduceren valt op een gewoon vlak scherm. Voor deze games is het trouwens aangeraden om al een stevigere maag te hebben. Een looping in VR doe je niet zomaar, sommige van mijn vrienden stopten meteen erna vanwege het misselijk gevoel. Ik kan echter wel zeggen dat het went, na een tijdje creëer je een soort tolerantie voor dit soort bewegingen en dan wordt het echt plezant. Gisteravond heb ik dan nog even Pinball FX2 geïnstalleerd. Ik was benieuwd naar de ervaring aangezien ik een grote fan ben van de Zen Pinball tables. Ik heb ze allemaal op mijn Iphone/Ipad en speel ze regelmatig. Ik vroeg me dus af hoe dit in VR zou omgezet zijn. Het is wederom een straffe ervaring. Je hebt werkelijk het gevoel dat je voor een echte pinball tafel staat. Je kan je voorover buigen en de bal overal volgen, het detailniveau is ongekend. Bovendien heeft Zenstudio’s de omgeving rondom de tafel steevast aangepast aan het thema van de flipper zelf. Zo zal je bij de Mars tafel omgeven worden door asteroiden die aan je oren voorbijzoeven. Bij de Pinball of the Deep table heb je dan een haai die rondom de tafel zwemt.

Hobbykamer 09

Kortom, het heeft wel wat voeten in de aarde gehad maar ik kan alleen maar aangeven dat de ervaring de lange wachttijd waard was. Dit geeft een totaal andere dimensie aan mijn games. Ik verwacht niet dat VR alle games zal gaan vervangen maar het wordt zeker een waardig alternatief en is zeker geen gimmick zoals de 3Dbril dat wel is/was.

Street Fighter V

Capcom bracht begin dit jaar de vijfde editie van zijn iconische fighting game uit en ontving hiermee slechts een lauw onthaal van de community. Daar waren een aantal redenen niet vreemd aan. De game was immers nog niet volledig afgewerkt. Capcom wilde absoluut deze game reeds klaar hebben voor de start van de Capcom Pro Tour 2016 en nam bijgevolg de beslissing om het spel uit te brengen met een reeds potige basisuitvoering maar het ontbrak het spel aan heel wat. Zowel bepaalde multiplayer aspecten (penalties voor het verlaten van een online spel oa) als een goede singleplayer ontbraken. Dit was niet naar de zin van de community die de game vrij snel als een incomplete blokkendoos bestempelde. Echter, de core spelers maakten wel degelijk de sprong van SFIV naar SFV. De basics zaten immers goed, en competitiegewijs was dit wel degelijk een waardige opvolger. Voeg daaraan toe dat Capcom SFIV weghaalde uit de competities wereldwijd en overal SFV oplegt en de ietwat gedwongen switch werd wel degelijk gemaakt. Dat gezegd zijnde, wat is het spel waard? Eerst en vooral dien je daarvoor te begrijpen wat mijn ervaring is met fighting games. Ik ben geen neophiet van het genre en speel reeds fighters sinds de hoogdagen van SF2 en MK maar ik ben het ook nooit uitvoerig gaan spelen. Elke uitgebrachte game kon wel rekenen op wat potjes mijnentwege waardoor ik de basics wel goed meeheb maar echt verdiepen heb ik me nooit gedaan. Dat voornemen ligt nu anders met deze release. Ik mis meer en meer het competitieve aspect in sommige games en verdiep me daarvoor de laatste tijd in 3 games die ik altijd zowat als “sidedish” bij mijn gewone gamegedrag zal behouden: Trackmania, Overwatch en dus deze SFV zullen de komende maanden/jaren niet snel mijn harde schijf verlaten.

SFV 02

Zodoende heb ik me nu reeds een tijdje verdiept in deze vijfde editie van de Capcom fighter. Ik speel voornamelijk Cammy en tracht alle subtiliteiten van haar gameplay onder de knie te krijgen. Alle basics zitten er reeds goed in zoals haar speciale technieken, throws, vtrigger en vskill, de ultimate. Dat loopt ondertussen allemaal aardig en hier komt trouwens de aankoop van mijn Xbox Elite gamepad goed van pas. Wat een prachtige controller is dat al gebleken te zijn! Ondertussen heb ik er al heel wat potjes multiplayer opzitten, begint mijn win ratio stilletjes aan omhoog te gaan en kan ik me gaan verdiepen in meer complexe zaken zoals combo’s (ik struggle nog met timing), frametraps enzomeer. Qua singleplayer content heb ik er ondertussen de easy survival en de normal survival mode opzitten. Ik heb alle character story modes uitgespeeld (wat niet echt een achievement is als je ziet hoe poepsimpel de moeilijkheidsgraad hier ligt en hoe kort ze zijn) en ik heb dit weekend de net uitgebrachte single player story “A shadow falls” uitgespeeld. Genoeg stof dus om dit spel in mijn collectie reeds een review te kunnen geven.

SFV 04

Wat betreft de singleplayer modes kan ik idd beamen dat op ogenblik van de release dit een pover spel was. Elk character had zijn eigen kleine story mode maar dit stelde amper iets voor. Als ik even concreet dien te zijn: reken per personnage daarvoor op een storymode van een drietal gevechten waarvan de moeilijkheidsgraad ergens hangt tussen “mijn grootmoeder leert videogames” en “kijk hoe schattig, mijn 2jarig neefje heeft zonet gewonnen” en dit dan aangevuld met getekende tussenstukken die een verhaal moeten voorstellen. Werkelijk beneden alle peil. Casuals die het spel zouden aankopen om op hun eentje te spelen zullen van een kale reis thuiskomen. Capcom wist maar al te goed dat dit onvoldoende was en beloofde ons dan ook nog een waardige singleplayer campaign later op het jaar. Met “A shadow Falls” is die er nu gekomen en het resultaat is leuk maar nu ook niet om uitbundig van te worden. De campaign duurt een paar uur (ik heb er een avondje over gedaan) maar dan vooral omdat tussen elk gevecht cutscenes zitten van meerdere minuten. Het is een leuk campy/cheesy verhaal zoals we het van Capcom gewend zijn, cringworthy op momenten. Zoek er niet te veel achter, het is een toffe aanvulling zonder meer. Wat me echter wel stoorde is hoezeer ook in deze modus de moeilijkheidsgraad belachelijk laag zit. Voor zover ik de opties goed heb nagekeken is er geen mogelijkheid om deze op te drijven trouwens. Het komt er dus eigenlijk op neer dat je door deze campaign walst alsof het niets is. Enkel de laatste fight met Bison is wat moeilijker.

SFV 03

Buiten de character campaigns en deze storymode kan je verder nog op je eentje de survival modes spelen en training mode opstarten. Training mode is ook hier wederom netjes uitgebreid en biedt je zowat alle tools om je personnage goed te leren kennen gaande van buttonregistraties, alle mogelijke gedragingen van je tegenstander instellen enz enz… . Survival mode was dan zowat de bread & butter van de single player experience zolang de campaign niet uit was en dit is toch wel een vrij monotone bedoening. In Easy dien je 10 fights na mekaar uit te spelen zonder te verliezen. Normal 30, Hard 50 en uiteindelijk is de moeilijkste modus een whopping 100 fights. Tussen de fights door kan je enkele “mutators” instellen om het je moeilijker of makkelijker te maken en die steevast punten van je score kosten of opbrengen. Daar waar easy en normal geen noemenswaardig probleem vormden zit ik momenteel wel vast rond de 20 fights bij de hard modus die plots wél piekt qua moeilijkheidsgraad.

SFV 05

Multiplayer zit verder wel leuk in mekaar. Je kan aanvinken in het spel dat tijdens elk mogelijk moment van je singleplayer game (of je nu in training of in survival zit) een online tegenstander kan gezocht worden. Wordt die gevonden dan ga je eerst even een potje robberen met hem waarna je gewoon terug in de singleplayer gedropt wordt waarmee je bezig was. Dat werkt aardig en je kan allerlei zaken instellen zoals de minimumconnectie kwaliteit die je wenst, of je multiplatform games aanvaard of niet (je kan crossplatform PS4-PC spelen), of je enkel ranked of casual of beide wil spelen en of je eerst nog moet accepten als een tegenstander gevonden is of dat de game je meteen mag uit je spel halen zonder waarschuwing. Buiten dit heb je uiteraard de mogelijkheid om actief op zoek te gaan naar tegenstanders, je hebt battle lounges publiek en privé en je kan online zowat alles en iedereen opzoeken en de ranking bekijken waarna je zelfs replays kan opvragen en in je favorieten steken. Qua multiplayer zitten we dus wederom gebeiteld met dit spel. Ik heb ondertussen de smaak flink te pakken en denk dus dat ik dit spel meerdere malen per week zal opstarten de komende maanden/jaren.

Campaign uitgespeeld op 02/07/2016

24 van de 45 Achievements behaald:
24 uur ingestoken
Finishing up the tutorial
Story Mode cleared once
Get out there and finish 5 Character Stories
Complete the Character Story with all characters
Raise a character to level 5
Level up 5 characters up to level 5
Raised all characters to level 5
Raise your player level to 50
Reach level 100
Collect 10 titles
Fought 10 network battles!(Excludes Battle Lounge)
Fought in 50 network battles (Excludes Battle Lounge)
Fight in network battles 30 times using the standby function.
Congratulations on your first win!
It seems you’ve won 10 Ranked Matches
Achieved three consecutive victories in Ranked Matches
Trigger a V-Skill 100 times
Activate the V-Trigger 100 times
You must set a character as your favorite
Try choosing an appropriate title for me
Add someone to your Favorites and see what happens
Go try out Training Mode for 30 minutes
It’s about time you cleared Survival Mode on normal difficulty
Gain new colors for your outfit

Foto’s van de game:
Street Fighter V 04 Street Fighter V 05 Street Fighter V 06 Street Fighter V 07 Street Fighter V 08 Street Fighter V 09 Street Fighter V 10 Street Fighter V 11 Street Fighter V 12 Street Fighter V 13 Street Fighter V 14 Street Fighter V 15 Street Fighter V 16 Street Fighter V 17 Street Fighter V 18 Street Fighter V 19 Street Fighter V 20 Street Fighter V 21 Street Fighter V 22 Street Fighter V 23 Street Fighter V 24 Street Fighter V 25 Street Fighter V 26 Street Fighter V 27

Trackmania Turbo

Nadeo blijft verbazen met de ontwikkeling van hun Trackmania franchise. Waar ze tien jaar geleden houd in handen hadden als zijnde één van de eerste esport heavy racing franchises verzieken ze het nu titel na titel door de community te versplinteren. Na de gratis Trackmania Nations forever brachten ze de betalende Trackmania 2 uit, die zowat dé opvolger moest gaan worden voor de community. Tesamen met deze versie brachten ze echter Maniaplanet uit. Een soort softwareportal waar je doorheen moest wilde je het spel kunnen spelen. Niet alleen bracht TM2 weinig nieuws met zich mee waardoor de community zich afvroeg waarom ze niet beter kon blijven bij de vorige gratis game, Maniaplanet zal ook nog eens met haken en ogen aan mekaar. Het idee was om TM2 met verschillende decors uit te brengen. Stadium, Canyon en Valley. Elk decor werd gereleased op een verschillend tijdstip en was apart te kopen, elk deel zou dan beschikbaar zijn in de Maniaplanet portal als centrale hub. Echter werkte het langs geen kanten. Was je Valley aan het spelen en wilde je plots je vrienden joinen in Stadium dan moest je letterlijk Maniaplanet herstarten om in Valley te geraken. Dit versplinterde de community al redelijk wat en nu gooien ze daar nog een schepje bovenop. In plaats van de problemen aan te pakken met hun TM2 game, brengen ze deze gloednieuwe Trackmania Turbo uit, ditmaal voor de eerste maal ook op consoles. De game biedt buiten een extra decor weinig nieuwigheden, en is zelfsin vele opzichten beperkter in mogelijkheden da TM2. Voor de Esport community geen goede zet. De casual speler zal echter wel blij worden van deze game want alle menu’s zijn wat gestroomlijnder nu, ze hebben een vette beat onder de racing gezet en de graphics werden verder wat opgepoetst.

Trackmania Turbo 00-1028

Ik heb dan ook gemengde gevoelens bij dit spel. Enerzijds ben ik zelf vooral een liefhebber van het behalen van de singleplayer medals en het stijgen in ranking tov de mondiale leaderboards. Ik zit niet zo veel op de multiplayer servers en hou me vooral bezig met de singleplayer campaign. Anderzijds vind ik het jammer dat een franchise me zo veel potentieel zo slecht behandeld wordt. Begrijp me niet verkeerd, het spel is wederom dikke fun en de car handling alsook de tracks zijn wederom supervet, ik heb er ondertussen wederom meer dan 60 uur ingestoken. Maar Nadeo zou er goed aan doen om hun zaken op orde te zetten, te luisteren naar de community en eens en voor altijd te beslissen welke richting ze uitwillen met de franchise. De laatste feedback die ik lees op de officiële fora is namelijk dat deze TM Turbo een instapmodel is om Jan Modaal aan de franchise te helpen waarna deze op PC dan TM2 zou moeten gaan kopen. Nadeo geeft aan dat ze namelijk TM2 verder willen gaan uitbouwen. Onbegrijpelijk, release dan geen aparte game en port dan TM2 naar consoles, nu is het een boeltje 🙁

Trackmania Turbo 01-1028

Uitgespeeld op 18/06/2016

37 van de 48 Achievements behaald:
63 uren ingestoken
1641e plaats van 10567 wereldwijd
57e plaats van 2097 in Belgie
5e plaats van 160 in Oost Vlaanderen
Get a gold medal on every track of the solo campaign
Get a silver medal on every black track
Complete all black stadium maps
Complete all green canyon maps
Drift on 400 meters
Jump 500 meters
Exceed 500 km/h 100 times
Exceed 500km/h for the first time
Customize your car in the Garage
Complete all black lagoon maps
Complete all black valley maps
Drive 200 km on each environment
Complete all black canyon maps
Restart and complete a map 5 times without improving your best time
Complete red stadium maps
Complete all red lagoon maps
Get a silver medal on every white track
Get a silver medal on every green track
Get a silver medal on every blue track
Get a silver medal on every red track
Complete all red valley maps
Get your very first trackmaster medal
Get any medal on your first solo map
Complete all white canyon maps
Complete all white valley maps
Complete all white lagoon maps
Complete all white stadium maps
Jump 500 meters or more 100 times
Complete all green valley maps
Complete all green lagoon maps
Complete all green stadium maps
Complete all blue canyon maps
Complete all blue valley maps
Complete all blue lagoon maps
Complete all blue stadium maps
Complete all red canyon maps
Drift on 400 meters or more 100 times

 

Foto’s van de game:
Trackmania Turbo 02 Trackmania Turbo 03 Trackmania Turbo 04 Trackmania Turbo 09

Oculus Rift

Mijn nieuw speelgoed is eindelijk binnen… en ik kom nu tot de ontdekking dat de HDMI poort van mijn GTX 970 het niet doet. Maw, ja ik heb mijn Rift binnen, neen ik kan er nog niet mee aan de slag 🙁 Nu is het wachten op de levering van mijn GTX 1080.

Oculus Rift 10 Oculus Rift 11 Oculus Rift 12 Oculus Rift 13 Oculus Rift 14

Monument Valley

Een spel dat ik al een tijdje in mijn (virtuele) collectie had liggen is deze Monument Valley van de indie developer Ustwo. De spelwereld doet erg denken aan de werken van M. C. Escher, onmogelijke architectuur temidden van dromerige landschappen. Doorheen deze werelden kuiert een kleine prinses. Aan jou de taak om dit figuurtje tot aan het eind van elk level te brengen. Om je personnage te verplaatsen raak je gewoon de plaats aan waar je wenst dat ze zich naartoe beweegt. Indien het een toegankelijke plaats is dan loopt ze er vanzelf heen. Zit er echter een obstakel in de weg dan dien je dat eerst even weg te werken. Dit doe je door hendels te manipuleren die ervoor zorgen dat het level waarin je je bevindt helemaal van opstelling wijzigt. Een pad dat voorheen onmogelijk te bereiken was sluit na het kantelen van het level plots naadloos aan op de weg waar je prinses op staat. Het hele concept stoelt hevig op het optisch bedrog waarbij dieptezicht soms verwaarloosd wordt om nieuwe paden mogelijk te maken. Gaandeweg worden de levels iets complexer en zal je er iets langer over doen. Daar wringt ook meteen het schoentje van dit spel. Ik herrinner me dat ik er een drietal Euro voor betaald heb, en daarvoor krijg je op dit ogenblik exact 10 levels alsook 1 bonuslevel genaamd Ida’s Droom. Ben je een beetje vertrouwd met puzzelgames, dan ben je door deze game gewalsd op een tweetal uurtjes tijd. Op zich is het natuurlijk niet erg duur om de prijs van een dure kop koffie te betalen voor een leuke ervaring, maar toch mocht er wat mij betreft iets meer inzitten. Daartegenover staat dan wel weer dat de levels werkelijk prachtig zijn vormgegeven en heel ingenieus in mekaar zitten. De moeilijkheidsgraag had wat mij betreft ook iets hoger gemogen, het viel me allemaal eigenlijk iets te makkelijk. Al bij al een pareltje van een spel maar zoals gezegd dus, van korte duur.

Monument Valley 01

Uitgespeeld op 01/06/2016

11 van de 11 achievements behaald:
Complete Chapter 1
Complete Chapter 2
Complete Chapter 3
Complete Chapter 4
Complete Chapter 5
Complete Chapter 6
Complete Chapter 7
Complete Chapter 8
Complete Chapter 9
Complete Chapter 10
Complete Ida’s Dream

Foto’s van de game:
Monument Valley 00 Monument Valley 02 Monument Valley 03

Alto’s Adventure

Het genre van de endless runner is erg populair op Iphone en dat hoeft niet te verwonderen. Aangezien dit type game vrij eenvoudige besturingen biedt en vaak ook niet al te complex opgbouwd is, is dit zowat de ideale snack voor eventjes tussendoor. Alto’s Adventure behoort ook tot dit genre, je bestuurt er namelijk een snowboarder die de glooiende hellingen van een sneeuwlandschap afdaalt. Tijdens de afdaling kom je obstakels tegen in de vorm van stenen, afgronden en zelfs “Elders” die je achtervolgen en trachten neer te knuppelen. Je kan tevens rekenen op een trits bonusitems om je score te boosten en om de afdaling te vergemakkelijken. Zo vallen er muntjes te rapen waarmee je dan verschillende abilities kan aankopen (hoger springen, flysuit, enz…), je kan lama’s aantikken die je score verdikken of je hebt magneten die ervoor zorgen dat alle munten rondom jou aangezogen worden. Vrij standaard stuff allemaal maar de uitvoering is prachtig opgezet. Het spel is een plaatje, de dag/nacht cyclus zorgt voor leuke taferelen en af en toe heb je dan ook nog mist dat zich vormt of een onweer dat losbarst. De besturing is vrij simpel, indrukken om te springen/vliegen. Loslaten om terug te landen. Leuk spel dus, heel wat uitdagingen (achievements) voordat je erdoor bent maar zoals vaak bij dit genre wordt het vrij eentonig na verloop van tijd.

Alto's Adventure 00

Uitgespeeld op 26/05/2016

17 van de 17 achievements behaald:
Unlock Maya
Unlock Paz
Unlock Izel
Unlock Felipe
Unlock Tupa
Rookie, beaten 10 Goals
Amateur, beaten 25 Goals
Pro, beaten 75 Goals
Master, beaten all 180 Goals
Scout, travelled 50000m
Traveler, travelled 250000m
Explorer, travelled 500000m
Adventurer, travelled 1000000m
Human Flight, fly with a wingsuit
Adrenaline Junkie, score 10000 points in one combo
Daredevil, proximity fly for 1000m
Survivalist, survive for 3 days straight

Foto’s van de game:
Alto's Adventure 01 Alto's Adventure 02 Alto's Adventure 03 Alto's Adventure 04 Alto's Adventure 05

Overwatch CE Edition

Overwatch 00 Overwatch 01

Meer foto’s van de game:
Overwatch 02 Overwatch 03 Overwatch 04 Overwatch 05 Overwatch 06 Overwatch 07 Overwatch 08 Overwatch 09 Overwatch 10 Overwatch 11 Overwatch 12 Overwatch 13 Overwatch 14 Overwatch 15 Overwatch 16 Overwatch 17 Overwatch 18 Overwatch 19 Overwatch 20

Fire Emblem Fates Collector’s Edition

Fire Emblem Fates 00

Fire Emblem Fates 01

Meer foto’s van de game:
Fire Emblem Fates 02 Fire Emblem Fates 03 Fire Emblem Fates 04 Fire Emblem Fates 05 Fire Emblem Fates 06 Fire Emblem Fates 07 Fire Emblem Fates 08 Fire Emblem Fates 09 Fire Emblem Fates 10

Donkey Kong Country Returns 3D

Bijna 15 jaar na de release van de eerste Donkey Kong Country komt de aap van Nintendo weer aan de bak in deze remake. In plaats van Rare stond ditmaal Retro Studios in voor de ontwikkeling van het spel. Retro Studios is vooral gekend vanwege de Metroid Prime trilogie op de Gamecube waarmee ze reeds bewezen hadden een mooie spelervaring te kunnen leveren. Het spel is weinig vernieuwend in zijn concept en poogt dan ook vooral om de magie van de Rare hoogdagen terug te brengen. Een 2D platformer, daar kan je tegenwoordig uiteraard nog moeilijk in verrassen. Doch leveren ze met dit spel een knappe game af die zeker niet hoeft te verbleken tegenover het origineel. De esthetiek van de game borduurt verder op het 3D uiterlijk van de snes game. Destijds was dit spel grafisch gezien een toppertje. Het was één van de eerste games dat vrij realistisch ogende 3D figuren weergaf op het scherm, daar waar de meeste games nog een vrij “plat” uiterlijk kenden. Het visuele aspect zorgde voor het wauw effect destijds maar het was de goed uitgewerkte gameplay die ervoor zorgde dat dit zo’n topper werd. Donkey Kong Country is uiteindelijk uitgegroeid tot de 2de best verkopende Snes game met meer dan 9 miljoen stuks. Deze DKC Returns kwam eerst uit op de Wii maar ik heb uiteindelijk de 3DS versie gespeeld en het is grappig hoe het relief truukje dat destijds zo’n indruk wist te maken ook hier weer mooi tot zijn recht komt dankzij de 3D capaciteiten van de console. De game is een streling voor het oog. De verschillende klassieke decors uit het oorspronkelijk spel worden hier wederom prachtig neergezet. Donkey en Diddy banen zich een weg door jungles, grotten, tempels, lavalevels, op hol gedraaide fabrieken en nog veel meer. De uitwerking van deze omgevingen schittert in talloze kleine details en de sfeer is fantastisch doorheen de zomaar eventjes meer dan 50 levels.

Donkey Kong Country Returns 3D 00

Nu zou je kunnen denken dat een platformer met een 50tal levels een kwestie is van een weekendje doorgamen maar dan heb je het goed verkeerd. Zoals zijn ouder broertje op de Snes is dit namelijk niet zomaar een spel dat je tussen de soep en de patatten uitspeelt. De game is echt heel pittig. De eerste levels vallen nog goed mee maar vrij snel dien je Donkey door helse obstakels te loodsen en verlies je levens bij de vleet. Echter, het moet gezegd, deze talloze gameover schermen zijn nagenoeg nooit het gevolg van onfair design. Je behoudt ten allen tijde een strakke controle over je personnage en elke dood is steeds het gevolg van een inschattingsfout. Het is werkelijk een ontnuchtering als je merkt hoe vlotjes je als gamende veteraan tegenwoordig door platformers heenwalst en hoe je hier genadeloos afgemaakt wordt voor elke onoplettendheid. Je zou kunnen stellen dat dit de 2D Nintendo versie is van een Dark Souls game, expect to die a lot! Bovendien, zoals het elke goede platformer betaamt, dien je ook hier weer de nodige collectibles te verzamelen. In elk level zitten een aantal puzzelstukjes verstopt, zitten tevens de 4 KONG letters verstopt en als je die allemaal verzamelt hebt, dan mag je het level nog eens doorploeteren in time trial modus om een gouden medaille te veroveren. Het spel is zo al heftig genoeg als je voorzichtig door de levels heen ploetert, laat staan dat je nog even een goede tijd moet neerzetten. Ik heb bijgevolg wijselijk deze time trial challenges aan mij laten voorbijgaan. De KONG letters heb ik weliswaar nog nagenoeg voor alle levels maar ook de puzzelstukjes had ik niet meer de moed om te verzamelen na de meer dan 38 uren dat ik reeds in dit spel gestoken heb. Misschien kom ik er ooit wel nog eens toe (yeah right). Voor de echte masochisten: weet dat als je alles 100% compleet hebt dat je nog even de game opnieuw kan spelen in mirrormode. Met andere woorden: genoeg te doen. Mijn frustratie weerhield me om in de boosheid te volharden.

Donkey Kong Country Returns 3D 01

Uitgespeeld op 16/05/2016

Achievements behaald:
38 uren ingestoken
81% uitgespeeld in original mode
Jungle World 6/6 KONG letters
Jungle World 7/7 puzzle pieces
Beach World 7/7 KONG letters
Beach World 8/8 puzzle pieces
Ruins World 6/6 KONG letters
Ruins World 7/7 puzzle pieces
Cave World 5/5 KONG letters
Cave World 6/6 puzzle pieces
Forest World 8/8 KONG letters
Forest World 8/9 puzzle pieces
Cliff World 8/8 KONG letters
Cliff World 4/9 puzzle pieces
Factory World 4/7 KONG letters
Factory World 1/7 puzzle pieces
Volcano World 6/7 KONG letters
Volcano World 1/7 puzzle pieces

Foto’s van de game:
Donkey Kong Country Returns 3D 02 Donkey Kong Country Returns 3D 03 Donkey Kong Country Returns 3D 04

The Talos Principle

De developer Croteam was tot voor kort niet echt gekend voor zijn subtiele games. Serious Sam was een populaire first person shooter waarmee ze zich op de kaart hebben gezet en naarmate ze van deze franchise meerdere episodes uitbrachten leken ze de weg definitief ingeslagen van de fast paced fun ervaringen met niet al te veel diepgang. Tot ieders verbazing is hun laatste game echter van een totaal ander kaliber. Uitgebracht in 2014 kan je The Talos Principle nog het beste vergelijken als een first person puzzler met heel wat invloeden uit de griekse en egyptische mythologie en een flink sausje filosofie er over gegoten. Laat dit een tijdje sudderen en het levert je een dijk van een game op voor de liefhebbers van het oeuvre van Philip K Dick. Je incarneert een androide in dit spel die wakker wordt in een wereld gevuld met puzzels. Een goddelijke stem spreekt je toe en moedigt je aan om verder te geraken in het spel. Gaandeweg kom je echter computer terminals tegen waaruit je heel wat informatie kan halen over de oorsprong van de wereld waarin je je bevindt. Vrij snel gaat het verhaal de existentiële toer op. Wie ben ik? Waarom ben ik hier? Heb ik een doel en is het hebben van een doel weldegelijk noodzakelijk in mijn leven? Gaandeweg wordt je geconfronteerd met steeds complexere vraagstukken. Niet alleen in de vorm van steeds moeilijke puzzels maar ook de vragen die de computerterminals oproepen lijken niet zo voor de hand te liggen als eerst gedacht.

The Talos Principle 00

De game slaagt er goed in om de moeilijkheid van de puzzels stelselmatig op te voeren waardoor je als speler je nooit verloren voelt. De oplossing lijkt steeds net buiten bereik maar door wat logica geraak je toch steeds verder. De puzzels maken gebruik van blokken, laserstralen die je via prisma’s dient te leiden doorheen de levels, ventilatoren die objecten kunnen verplaatsen en zelfs tijdswitches die je in staat stellen om je voorbije acties te herhalen in de vorm van een dubbele versie van jezelf. De moeilijkheidsgraad wordt zachtjes opgevoerd en het is telkens weer heerlijk om een level te kunnen afwerken. Tegelijkertijd zoek je ook alsmaar meer te weten te komen over de wereld waarin je je bevindt. Het wordt vrij snel duidelijk dat niet alles is zoals het lijkt en het verhaal blijft boeiend om te volgen tot aan de conclusie een kleine 18 uur later in mijn geval. Tijdens het avontuur zal je regelmatig geconfronteerd worden met situaties en patstellingen waardoor je misschien zelfs heel anders over bepaalde zaken zal gaan denken. Kortom, een leuke puzzler mét diepgang!

The Talos Principle 01

Uitgespeeld op 01/05/2016

24 van de 40 Achievements behaald:
Pass the initial checks.
Enter Elohim’s temple.
Search for other lands.
Use the connectors to win a prize!
…but let’s be honest, it works the same.
Pick up a star.
Try, fail, try again, fail again, eventually succeed.
Run the sand through your robot hands.
Use the power of air to your advantage.
Enter the Land of Faith.
That’s what axes are for!
A little curiosity never killed the cat.
Find a Messenger’s abode.
Receive guidance from Elohim’s messengers.
Successfully engage in co-op mode with yourself.
Stand on your own two shoulders.
Don’t just peek. Do it.
Strike a deal.
See what the others have to say.
It’s not for everyone!
Restore a backup version of yourself.
Reach the top.
Bring the end of your generations.
Internalise the voice of doubt.

Foto’s van de game:
The Talos Principle 03 The Talos Principle 02