Kingdom Rush

Tower Defense games zijn er bij de vleet op IOS en Android maar Kingdom Rush steekt hier toch met kop en schouders bovenuit. Het spelgenre is niet nieuw en maakt al jaren het mooie weer op mobiele platforms. Het is ook niet verwonderlijk dat het zo’n succes kent. Tower defense games combineren de leukste eigenschappen van een RTS game met een eenvoudig te bedienen gameplay. Het principe is kinderlijk eenvoudig. Je krijgt een speelveld voor je waarop je torens dient neer te zetten als verdediging tegen vijanden.  De vijanden worden meestal in vlagen oftewel “waves” losgelaten op het veld en het is dus zaak om er zo min mogelijk door te laten. Elke vijand die de andere kant van de map bereikt kost je een leven. Ben je alle levens kwijt, dan is het game over. Dit basisprincipe wordt verder complexer gemaakt door een aanzienlijke variatie in het type torens, het type vijanden, en de complexiteit van de map waarop je speelt. Bovendien kost het plaatsen van elke toren je geld; geld dat je verdient door het verslagen van vijanden. Retesimpel qua concept, leuk om een potje af en toe te spelen en het blijft boeiend. Hoe verder je geraakt hoe complexer de uitdaging. In het begin beschik je enkel over toren met boogschutters en zijn de vijanden vrij domme orcs en trollen. Echter vrij snel krijg je zwaardere vijanden te verwerken maar breidt je arsenaal dan ook uit. Zo krijg je bommentorens, magische torens en forten tot je beschikking. Je kan deze dan ook gaan uitbreiden met meer of minder opties en zo kom je vrij snel tot een interessante gameplay waar je goed moet nadenken waar je je zuurverdiende centjes wil aan uitgeven.

Het spel is opgebouwd als een avontuur bestaande uit een opeenvolging van verschillende maps die allemaal herspeelbaar zijn in hogere moeilijkheidsgraden. De game bevat bovendien een shop die je toelaat om extra bonusitems te kopen die je helpen om een onoverkomelijke map toch door te geraken. Het geheel kreeg een cartoony sausje over zich heen en de geluidjes en stemmen zijn ook hilarisch. Kortom een heerlijke game met een hoge replay value.

Uitgespeeld op 08 december 2016

Foto’s van het spel:

Puzzle Quest 1

Zowat 8 jaar na deze game voor mijn Iphone gekocht te hebben (destijds een zogenaamde Iphone 3G) heb ik eindelijk de tijd genomen om deze game uit te spelen. Waarom het al die tijd geduurd heeft, geen flauw idee. De formule is nochtans heel verslavend. De allereerste populaire match3 game ooit was bejeweled van Popcap. De gameplay was nog vrij eenvoudig, blijf gekleurde stenen verschuiven om combinaties te maken van minimum 3 opeenvolgende gelijkgekleurde stenen en ze verdwijnen. Laat je er meer verdwijnen dan 3 dan geniet je allerhande powerups en indien je er in slaagt om kettingreacties te ontketenen op het spelbord dan verdien je heel wat bonuspunten. Simpel, verslavend, heerlijk in korte sessies. In 2007 bracht Infinite Interactive een bijzonder verslavende twist op deze mechaniek uit. Het concept veranderde niet. Je diende nog steeds gekleurde stenen te verschuiven om combinaties te maken maar bovenop deze gameplay gooide de developer een roleplaying game. Het spelbord werd een gevecht met een tegenstander die je diende te verslagen aan de hand van het combineren van doodshoofden. Je tegenstander en jij speelden beurt om beurt en je kon ook spreuken inroepen die verschillende effecten gaven op het spelbord. Sommige spreuken veranderen een reeks stenen van kleur, andere spreuken laten bepaalde kleuren verdwijnen en zo heb je nog een boel mogelijkheden.

puzzle-quest-ios-1-01

Buiten de gevechten om volgde je een avontuur waarbij je een hoofdpersonnage verplaatste overheen een kaart van een Tolkien-achtige wereld. Tijdens je avontuur kon je steden veroveren, wapens kopen, verkopen of zelfs maken, vriendschappen sluiten enzoverder enzomeer. Puzzle Quest was geboren. Het werd een instant hit en is zowat op elke console van dat tijdperk verschenen. Ikzelf heb de game destijds op Nintendo DS gekocht en tevens op Iphone. Ik heb echter altijd de game na een aantal uren laten links liggen omdat ik wel weer met een andere blockbuster van het moment bezig was. Nu dat ik me de laatste tijd zowat focus op het effectief uitspelen van mijn backlog heb ik dus ook deze game vanonder het stof gehaald en ik heb het me niet beklaagd. Ik ben er begin november 2016 aan begonnen en nu een kleine maand later heb ik het avontuur doorploetert. Het verhaal scheert geen hoge toppen en is zeer stereotiep te noemen maar de gameplay zit zo verslavend in mekaar dat ik altijd wel ergens een goede reden vond om even een paar battles te spelen. Een bijzonder punt dien ik ook te geven aan de muziek tijdens het spel dat zo heerlijk is dat het als ik niet aan het spelen nog steeds in mijn hoofd bleef zitten. Een toffe game dus, dat helaas nu niet meer te koop is in de appstore vanwege het feit dat de app niet meer up to date is. Aangezien ik de game destijds heb gekocht kon ik het spel wel nog installeren maar voor anderen is dit spel niet meer beschikbaar. Die kunnen zich echter wel storten op Puzzle Quest 2 datook nog me ligt op te wachten voor Iphone :p

Uitgespeeld 4 december 2016

Foto’s van het spel
puzzle-quest-ios-1-00 puzzle-quest-ios-1-02 puzzle-quest-ios-1-03 puzzle-quest-ios-1-04 puzzle-quest-ios-1-05

Project Cars Limited Edition

project-cars-limited-edition-00 project-cars-limited-edition-01

Aangekocht 26/11/2016

Foto’s van het spel:
project-cars-limited-edition-02 project-cars-limited-edition-03 project-cars-limited-edition-04

Dark Souls III

dark-souls-iii-00 dark-souls-iii-01

Aangekocht 21/11/2016

Foto’s van het spel:
dark-souls-iii-02 dark-souls-iii-03

Dark Souls II

dark-souls-ii-00 dark-souls-ii-01

Aangekocht 21/11/2016

 

Foto’s van het spel:
dark-souls-ii-02 dark-souls-ii-03 dark-souls-ii-04 dark-souls-ii-05

Dirt Rally

dirt-rally-00 dirt-rally-01

Aangekocht 19/11/2016

Dishonored 2

dishonored2-00

dishonored2-01

 

Aangekocht 16/11/2016

The Witness

7 lange jaren na Braid is Jonathan Blow hier met zijn nieuwste game, The Witness. Het is een pareltje geworden. The Witness is huzarenstukje, elk hoekje en kantje van de gamewereld is heel doordacht behandeld. Als je aan de game nog maar net begint kan je onmogelijk vatten hoezeer de developer ingenieus met zijn creatie is omgesprongen. Het is maar na het doorploeteren van tientallen, zoniet honderden puzzels dat het besef je begint te dagen, Jonathan Blow begrijpt heel goed hoe je denkproces verloopt. Hij speelt er mee. Hij stuurt je bewust een bepaalde richting uit zodat je fouten maakt. Fouten waar je dan lessen uit trekt om andere puzzels beter te begrijpen. Hoewel de spelwereld vrij eclectisch is zijn de puzzels steeds gebaseerd op hetzelfde stramien: een enkelvoudige doorlopende lijn trekken van één punt van een doolhof naar een ander punt.

the-witness-01

Bij de start van The Witness verloopt dit uiterst vlot en zonder noemenswaardige obstakels. Je leidt de lijn vlotjes langsheen bochten, ontwijkt doodlopende vakken en lost de puzzels snel op. Echter na een half uurtje spelen kom je al snel de eerste vraagstukken tegen waarop je niet direct een antwoord weet. Je ontdekt vreemde symbolen op de doolhoven en hoewel de weg wijd open ligt om de lijn te trekken naar het eindpunt aanvaardt het spel toch je oplossing niet. Je begrijpt dat de symbolen een bepaalde logica van je vereisen zodat je de lijn exact volgens die logica wederom naar het eindpunt trekt. Probleem is natuurlijk, welke logica? The Witness kent immers een tutorial en legt je ook niets uit. Na wat hopeloos proberen geef je het uiteindelijk op om dit eerste struikelblok op te lossen en bij gebrek aan een beter alternatief trek je er op uit in deze open wereld. Het spel laat je los op een eiland dat bestaat uit zeer uiteenlopende omgevingen. Zo heb je een woestijn, een boomgaard, een zentempel, een berg, moerassen, een dorpje, een bos en nog wat leuke landschappen. Tijdens je avontuur kom je geen levende ziel tegen, overal heerst stiltje, nergens wordt iets uitgelegd. Na een tijdje begin je verbanden te leggen.

the-witness-05

Die mysterieuze symbolen uit een vorige puzzel krijgen logica dankzij een puzzel die je verder op het eiland wel opgelost krijgt. En zo gaat het voortdurend in The Witness. Je faalt om een puzzel opgelost te krijgen, maar je hebt er wel lessen uitgetrokken om andere vraagstukken dan weer wel op te lossen. Gaandeweg maak je jezelf een bijzonder complexe logica eigen, zonder ook maar 1 letter gelezen te hebben. En telkens als je een puzzel oplost voel je letterlijk Blow meekijken over je schouder. Het is frappant hoe vaak je opmerkt dat de maker van dit spel al je fouten, je probeersels op voorhand doorhad. Hij wist hoe je een puzzel wilde oplossen. De oplossing lijkt heel vaak uiterst simpel tot blijkt dat net een onachtelijk detail in je weg staat. Het is op deze details dat The Witness uitblinkt. Je lost niet zomaar puzzels op, je leert bij en je geniet ervan om een steeds complexer wordende logica onder de knie te krijgen. En hoe dieper je in deze game duikt, hoe complexer de puzzels zullen worden. Dat ene symbool dat je voorheen in de weg stond wordt later vergezeld met andere elementen zoals kleurcodes, schaduwen, dubbele lijnen, omgevingsgebonden regels en noem maar op.

the-witness-03

Het is onwaarschijnlijk hoeveel variatie Blow weet te brengen in dit eenvoudige concept. Ik heb het spel nu uitgespeeld en heb zowat 422 puzzels opgelost en stuk voor stuk waren ze verfrissend. En zelfs nu dat ik het einde van dit spel gezien heb blijven er nog onopgeloste puzzels over. Ik zal dan ook met veel plezier nog terugkomen op dit spel om all mysteries te ontrafelen

Uitgespeeld op 02/11/2016

1 van de 2 Achievements behaald (422 + 26 Puzzles solved)
Endgame

Foto’s van het spel:
the-witness-00 the-witness-02 the-witness-04

Uncharted IV CE

Deze Thief’s End zou de zwanenzang moeten gaan worden van de Uncharted franchise. Na 3 episodes op de Playstation 3 en 1 episode op Sony’s draagbare Vita voert Naughty Dog nog één laatste keer Nathan Drake op om een einde te breien aan het avontuur. De Playstation 4 kon niet achterblijven om nog een episode te brengen van de meest succesvolle Sony franchise. Ik heb de 4 vorige games allemaal gespeeld en stond persoonlijk niet echt meer te springen om ook deze game in huis te halen. Mijn echtgenote is echter een grote fan van Drake’s avonturen dus de game ging zowiezo aan onze collectie toegevoegd worden. Nadat zij het spel uitgespeeld heeft ben ik er nu ook doorgegaan. Voor diegenen die het zich afvragen, wat brengt dit vierde deel qua nieuwigheden? Als je naar de formule gaat kijken: niet veel nieuws. Alle gameplay elementen die we kenden van de vorige afleveringen zijn ook hier aanwezig. Wederom bestaat de ervaring uit de afwisseling tussen klimsecties en shootingscenes. Beide gameplayfases zijn hier op hun best. Na 4 episodes valt het op dat Naughty Dog deze zaken echt wel goed onder de knie heeft.

Uncharted™ 4: A Thief’s End_20161013215317

Nathan Drake beweegt vlot en voert zonder krimpen uit wat je van hem verwacht. Hier en daar zien we ook een paar aanvullingen aan het gekende recept zoals de mogelijkheid om met een lasso zich over gapende dieptes te slingeren of een ijzeren pin die het mogelijk maakt om het klimmen iets meer diepgang te geven. De klimmechaniek is in deze game trouwens nog heel wat soepeler dan in de vorige episodes. Dit viel me echt wel op. Het is frappant hoe vlot je kan kiezen welke richels Nathan kan vastpakken en welke niet. Het geheel voelt gewoon heel natuurlijk en bevredigend aan. De shootersequenties hebben ook een flinke upgrade gekregen in de vorm van een stealth alternatief. Waar je vroeger nagenoeg altijd verplicht was tot rechttoe rechtaan te gaan knallen, kan je in Thief’s End opteren om de vijanden te ontwijken. Zolang ze je niet merken, blijft het rustig in het level en zullen de vijanden hun patrouilles rustig afwerken. Je beweegt Nathan van schuilplek tot schuilplek en kan hier en daar een vijand geruisloos de nek omdraaien. Het dient gezegd, ik verkies deze methode zeker boven de shootergameplay die me moeilijker ligt. Het mikken met de controller gaat me in Uncharted niet altijd even goed af.

Uncharted™ 4: A Thief’s End_20161010211409

De grootste evolutie ligt volgens mij in de grafische upgrade alsook de integratie van verhaal en gameplay. Uncharted was altijd al gekend om op dit vlak een blockbuster franchise te zijn en spectaculaire scenes aaneen te rijgen. De vierde episode is niet anders. Ik heb me meer dan eens vergaapt aan de decors die deze game uit mijn PS4 wist te persen. Dit is zonder twijfel de mooiste game van de PS4 en ik zouz elf durven stellen dat deze game weet te wedijveren met de mooiste games op PC. Naughty Dog heeft puik werk afgeleverd. De decors zijn gevarieerd en stuk voor stuk adembenemend mooi. Nathan reist wederom heel wat af gaande van afrikaanse savanne tot tropische stadjes, verlaten pirateneilanden, high society feestjes, ruwe Schotse kliffen en ga zo maar door. Stuk voor stuk pareltjes. Niet alleen zijn de omgevingen prachtig maar Naughty Dog weet er dan ook nog een boel aan licht en particle effecten op los te laten waardoor zelf de meest eenvoudige kerker een fantastische ervaring geeft. Voeg daarbij de gekende setpieces zoals we ondertussen van Naughty Dog kennen en je hebt een blockbuster die nooit stilvalt. De vertrouwde “oh no no no no!” momenten waarbij Nathan op het nippertje in leven weet te blijven zijn wederom veelvuldig aanwezig. Je hebt het allemaal wel al een keer meegemaakt maar toch blijven ze geweldig. Een brug die het begeeft terwijl je er met je jeep over rijdt waarna je dan met jeep en al in een wild kolkende rivier terecht komt, een gebouw dat instort/kantelt waardoor je vliegensvlug een weg dient te banen, een gigantische klok die op je knikker dreigt te vallen, het stopt gewoonweg niet. Dat maakt ook wel dat je ergens een zeker blasé gevoel krijgt als je de vorige games in deze serie gespeeld hebt. Je voelt de momenten zo aankomen en ze verrassen zelden of nooit.

Uncharted™ 4: A Thief’s End_20161014233110

Wat me wel wist te verrassen was de manier waarop het, vrij eenvoudige, verhaal uitgewerkt was. Deze 4de episode moet duidelijk meer achtergrond brengen en je krijgt heel wat meer verhaal mee. Zo speel je scenes in het verleden van Drake als hij nog maar een kiddo was, maar je ziet Drake ook in zijn privé leven als getrouwde man. De interactie met zijn echtgenote Helena en de kleine gebaren en gelaatsuitdrukkingen zijn wat mij betreft nog het beste dat deze game te bieden heeft. Je voelt heel hard mee met deze personnages. De kleine trekjes maar tevens de stiltes tussen de personnages vertellen zoveel meer dan een lange dialoog. Dit zijn mensen van vlees en bloed en ongeacht de absurde avonturen waarin ze belanden, je blijft op een persoonlijk level verbonden met hen. Wat mij betreft een mooie afsluiter van de Uncharted reeks!

Uitgespeeld op 15/10/2016

16% trophies behaald
Find a treasure
Find a journal entry
Find a journal note
Defeat 20 enemies with headshots
Defeat 50 enemies with headshots
Stealth take-down 5 enemies
Stealth take-down 30 enemies
Perform 10 combo buddy takedowns
Pull 20 enemies over when hanging from a ledge
Complete the game in moderate mode
Complete the game in light mode
Complete the game in explorer mode

Foto’s van het spel:
Uncharted 4 00 Uncharted 4 01 Uncharted 4 02 Uncharted 4 13 Uncharted 4 12 Uncharted 4 11 Uncharted 4 10 Uncharted 4 09 Uncharted 4 08 Uncharted 4 07 Uncharted 4 06 Uncharted 4 05 Uncharted 4 04 Uncharted 4 03

The Room

Wie houdt van de bizarre puzzels van Myst en graag dit soort games met zich meeneemt onderweg dient zeker en vast dit spel van Fireproof Studios uit te proberen. The Room is een complexe puzzelgame op zakformaat. Het spel biedt je de controle over een reeks ingewikkelde toestellen waar je dient doorheen te geraken aan de hand van de touchscreen bediening. The Room kadert weinig en geeft je voldoende vrijheid om de bewuste puzzelbox in alle richtingen te draaien, kantelen, schuiven enzovoort. Gaandeweg geraak je verder door geheime compatimenten te ontdekken aan de hand van raadsels die je oplost, complexe mechanismen die je in gang zet enzoverder. Het spel slaagt er wonderwel in om het slappe koord te bewandelen tussen frustrerend moeilijk en niet te makkelijk. Ik ben er steeds in geslaagd na enig zoek- en of denkwerk om vooruitgang te boeken zonder ook maar één keer de oplossing te moeten gaan opzoeken op het net. Alle raadsels hebben ook steeds een logische uitwerking. Je zal nooit komen vast te zitten omwille van een absurd uitgewerkte oplossing. Even goed doordenken, of de game wat laten rusten en er een nachtje over slapen en je komt er wel.

the-room-00

De sfeer van het spel is ook wel boeiend. Ik zou niet zo ver gaan om te zeggen dat The Room een rijk plot heeft maar gaandeweg krijg je wat achtergrondverhaal mee met esoterische, mystieke invloeden. Het boeit allemaal net genoeg om je te laten verderspelen maar bevat niet teveel informatie waardoor je aandacht afgeleidt zou worden van het puzzelen. Dat blijft immers de kern van het spel. Ondertussen heb ik dan maar de twee vervolgen ook gedownload op mijn Iphone. Een potje puzzelen op een dood moment is steeds leuk 🙂

the-room-01

Uitgespeeld op 9 oktober 2016